برگی از خاطرات؛

شهید «علی میوه‌‏چین» به علم و آموزش جوانان اهمیت می‌داد

«آخرین باری که داشتم از طریق قطار به جبهه‌ها اعزام می‌شدم، در ساکم را باز کرد تا ببیند کتاب‌هایم را برداشته‌ام یا نه، علی واقعاً به علم و آموزش جوانان اهمیت می‌داد و معتقد بود که جنگ یک روزی تمام خواهد شد و ما هستیم که باید آینده مملکت را بسازیم ...» ادامه این خاطره از شهید «علی میوه‌‏چین» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۶۰۵۸۱۳

سه‌شنبه - ۱۱ آذر ۱۴۰۴ / 1404 11 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «علی میوه‌‏چین»، ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۱ در قزوین به دنیا آمد، تحصیلاتش را با پایان مقطع متوسطه در هنرستان انقلاب در قزوین گذراند، همراه با مردم در وقایع انقلاب سال ۵۷ حضور فعال داشت و پس از پیروزی انقلاب نیز در حزب جمهوری اسلامی، جهاد سازندگی و شکل‏‌گیری بسیج در قزوین مشارکت داشته و به آموزش نظامی بسیجیان و رزمندگان عازم جبهه‏‌ها پرداخت. شهید میوه‌چین با تحرکات ضدانقلاب در کردستان و آغاز جنگ تحمیلی به‏ دفعات در جبهه‏‌های مختلف حضور داشت و همچنین در عملیات‏‌های فتح‌‏المبین و بیت‏‌المقدس به‏ عنوان فرمانده‏ گردان نقش‌‏آفرین بود.

وی سرانجام غروب ۱۸ بهمن ماه سال ۱۳۶۱ و در آستانه‏ عملیات والفجر مقدماتی درحالی‌که به فرماندهی عملیات تیپ الهادی (ع) از لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب (ع) منصوب شده بود به منظور تکمیل شناسایی‏‌ها و توجیه فرماندهان و مسئولان نظامی تیپ الهادی، به منطقه‏ فکه اعزام شد. این شهید بزرگوار بر اثر اصابت ترکش خمپاره بر سر مجروح شده و پس از انتقال به بیمارستان امام‏ خمینی (ره) تهران، ۲۵ بهمن ماه سال ۱۳۶۱ دعوت حق را لبیک گفته و در گلزار شهدای قزوین آرام گرفت.

محمد میوه‌چین برادر شهید علی میوه‌‏چین روایت می‌کند: هر وقت که می‌خواستم به جبهه بروم علی می‌گفت برو تکلیف و وظیفه است؛ اما یادت باشد که کتاب‌های درسی‌ات را هم با خودت ببری و در فرصت‌های بیکاری آنها را مطالعه کنی تا از درس و مدرسه عقب نمانی؛ و آخرین باری که داشتم از طریق قطار به جبهه‌ها اعزام می‌شدم، در ساکم را باز کرد تا ببیند کتاب‌هایم را برداشته‌ام یا نه، علی واقعاً به علم و آموزش جوانان اهمیت می‌داد و معتقد بود که جنگ یک روزی تمام خواهد شد و ما هستیم که باید آینده مملکت را بسازیم.

روز‌هایی که سخت مجروح شد و به همین علت پس از انتقال به منزل در خانه استراحت می‌کردم عجیب دل‌تنگ علی شده بودم و با توجه به جایگاه او در خانه و خصوصیات اخلاقی و رفتاری که داشت، دوست داشتم نزد من بماند و به جبهه نرود؛ لذا از آن جایی که حسابی دلتنگش بودم گفتم تو که به همه بچه‌ها توصیه می‌کنی که مراقب درس‌هایشان باشند، چرا خودت پیگیر ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل نیستی؟

علی گفت وظیفه من با شما متفاوت است چرا که امروز جنگ مهم است و باید آن را جمع کنیم لذا وقت آن نیست که جنگ را رها کرد، از طرفی من فقط خودم نیستم گروه‌های زیادی از رزمندگان که آنها را آموزش داده و اهمیت جنگ و مبارزه با دشمن را برایشان تشریح کرده‌ایم امروز چشم‌شان به اعمال من و امثال من است لذا باید برویم که دیگران هم بیایند.

منبع: کتاب علی بیست بیست (مجموعه‏ سرگذشت و خاطرات مرتبط با سردار شهید علی میوه‌‏چین)