خاطره خودنوشت شهید محمود ستوده «۲۴»

یک کیلومتر سینه خیز، دو زخمی را عقب آورد

شهید «محمود ستوده» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «زمانی که این برادران رفتند واقعاً دلم گرفت و مرتب احساس کمبود می‌کردم، چون با این عزیزان آنقدر دوست بودیم که یک لحظه دوری هم را نمی‌توانستم تحمل کنیم و هر جا و هر ساعت یاد و ذکر خیر آن‌ها می‌کردیم...» قسمت بیست و چهارم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۰۵۵۴۲

يکشنبه - ۰۹ آذر ۱۴۰۴ / 1404 09 September

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «محمود ستوده» ۱۹ شهریور سال ۱۳۳۵ در روستای خیرآباد شهرستان فسا دیده به جهان گشود. هفت ساله بود که راهی مدرسه شد. دوره ابتدایی را در روستا‌های خیرآباد کوشک قاضی و دوره متوسطه را در هنرستان شهید رجایی فسا گذراند. خرداد سال ۱۳۵۵ موفق به اخذ دیپلم شد و در شهریور همان سال به خدمت سربازی رفت. با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه شد. او متاهل بود و ۳ فرزند داشت.
شهید ستوده در جبهه معاون فرماندهی تیپ المهدی بود و در عملیات والفجر، والفجر ۲ ، خیبر و بدر شرکت کرد و سرانجام ۲۵ اسفند ۱۳۶۳ با سمت جانشینی ۳۳ المهدی به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای خیرآباد فسا به خاک سپرده شد.

متن خاطره خودنوشت «۲۴» :

در تاریخ ۲۰ آذر سال ۱۳۵۹ تعدادی از برادران از جمله محسن نیا، سلیمانیان، رضایی، اشرف‌زاده و نورافشان تصمیم گرفتند که به فسا بروند.

در ابتدا من هم می‌خواستم همراه ایشان بروم ولی هر چه باخودم فکر کردم راضی نشدم که همراه این عزیزان به شهرستان بروم و همانجا ماندم و به آن‌ها گفتم که من نمی‌آیم ولی یک نامه می‌نویسم زحمتش را برایم بکشید و آن را به خانه ما ببرید.

زمانی که این برادران رفتند واقعاً دلم گرفت و مرتب احساس کمبود می‌کردم، چون با این عزیزان آنقدر دوست بودیم که یک لحظه دوری هم را نمی‌توانستم تحمل کنیم و هر جا و هر ساعت یاد و ذکر خیر آن‌ها می‌کردیم.

صبح روز بعد دو نفر از برادران آبادان جهت دیدبانی به مقر ما آمدند و من برادر رفیعی و شجاعی هم به شهر آبادان جهت مطلع شدن وضعیت آنجا رفتیم عصر که برگشتیم به ما گفتند که آن دو نفر زخمی شده‌اند.

لازم به ذکراست که هر دوی آنها برادر بودند به نام‌های خسرو و عبدی در نهایت برادران الوانی و کارمان باسینه خیز آن‌ها را به عقب آورده بودند حدود یک کیلو متر و نیم آنها را حمل تا به جاده اصلی برسانند...

انتهای متن/