روایت زندگی شهید خردسال «سعدالله حواسی»

کودکی که درس ایثار را با خون نوشت

در روز‌هایی که توپ و تانک بعثی‌ها بر خاک گیلانغرب می‌غرید، کودکی از روستای کله‌شک وزنه با دلی بزرگ‌تر از سن خود، سودای دفاع از وطن داشت. «سعدالله حواسی» در یازده‌سالگی با اصابت ترکش دشمن بال در بال فرشتگان گشود.

کد خبر: ۶۰۴۷۲۵

چهارشنبه - ۲۱ آبان ۱۴۰۴ / 1404 21 August

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «سعدالله حواسی» فرزند یدالله در نخستین روز از بهار سال ۱۳۴۹ در روستای کله‌شک وزنه از توابع شهرستان گیلانغرب چشم به جهان گشود.

او در خانواده‌ای متدین و زحمتکش پرورش یافت. پدرش به کار کشاورزی و دامداری مشغول بود و سعدالله نیز در دوران کودکی، در کنار پدر و مادر و برادرانش، به کار و تلاش در مزرعه کمک می‌کرد.

از همان دوران خردسالی، عشق به علم و دانش در وجودش موج می‌زد. در شش‌سالگی پیش از رسیدن به سن قانونی ورود به مدرسه، در کلاس درس حاضر شد و با استعداد درخشانش توانست با معدل ۲۰ قبول شود. هوش سرشار و اخلاق نیکوی او زبانزد همگان بود. معلمش، آقای فتاح پرماه، همواره از او به‌عنوان مؤدب‌ترین و زرنگ‌ترین دانش‌آموز مدرسه یاد می‌کرد.

سعدالله دوران ابتدایی خود را در مدرسه حسین یاری گیلانغرب با موفقیت و نمرات عالی گذراند و کارت‌های متعدد «صد آفرین» دریافت کرد. مسیر پنج کیلومتری خانه تا مدرسه را هر روز همراه برادرش فریدون و پسرعموهایش علی‌اکبر و علی‌عسکر زارعی پیاده طی می‌کرد. همین مسیر‌های طولانی، او را به نوجوانی ورزشکار و مقاوم تبدیل کرد.

با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، خانواده حواسی به شهر نقل مکان کردند و سعدالله در کنار جوانان انقلابی گیلانغرب در مراسم و فعالیت‌های انقلابی حضور یافت.

در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، با آغاز جنگ تحمیلی و حمله ناجوانمردانه رژیم بعث عراق، شهر گیلانغرب نیز مورد هجوم دشمن قرار گرفت. شهید نوجوان، با وجود سن اندک، اصرار داشت به همراه رزمندگان از شهر دفاع کند، اما به دلیل سن کم، اجازه حضور مستقیم در نبرد را نیافت و در کنار خانواده و دیگر مردم به امداد رسانی و کمک به مجروحان پرداخت.

سرانجام در ۲۱ آبان ۱۳۵۹، در جریان بمباران و گلوله‌باران دشمن، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

انتهای پیام/