وصیت‌نامه شهید «محمد حسین‌زاده»

بدانید که اسلام تنها راه نجات و سعادت انسان است

شهید «محمد حسین‌زاده» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: بدانید که اسلام تنها راه نجات و سعادت انسان است. همیشه به یاد خدا باشید و به فرمان‌های او عمل کنید. به دعاها، مجالس یاد اباعبدالله (ع) و بزرگداشت شهدا اهمیت دهید، که اینها راه سعادت و توشه‌ی آخرت است.

کد خبر: ۶۰۴۴۹۲

دوشنبه - ۱۹ آبان ۱۴۰۴ / 1404 19 August

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمد حسین‌زاده» یکم شهریور ۱۳۴۶، در روستای کوه حیدر از توابع شهرستان جاسک دیده به جهان گشود. پدرش مراد، کارگر بود و مادرش گوهر نام داشت. تا دوم در نهضت سواد آموزی درس خواند. بسیجی بود. سال ۱۳۶۷ ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و دو دختر شد. بیست و یکم آبان ۱۳۸۲، در شهرستان سیریک هنگام گشت زنی در آب‌های خلیج‌فارس و تعقیب قاچاقچیان در آب غرق شد و به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید:

بسم‌الله الرحمن الرحیم
إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیهِ راجِعُون

خدایا، خدایا، تو را به جان مهدی (عج) سوگند می‌دهم تا انقلاب مهدی، از نهضت خمینی محافظت بفرما.
خدایا، رهبر عزیزمان امام خامنه‌ای را به لطف خود نگهدار.

اینجانب، حقیرِ سراپا تقصیر، محمد حسین‌زاده، از شهدا و خانواده‌های شهدا خجالت می‌کشم وصیت‌نامه بنویسم.
اکنون سخنانم را برای رضای خدا، در چند جمله خلاصه می‌کنم؛ ان‌شاءالله مقبول درگاهش باشد.

خدایا، مرگ مرا شهادت در راهت قرار بده.
خدایا، همسر و فرزندانم را به تو می‌سپارم.
خدایا، من در این دنیا چیزی ندارم؛ هر چه هست، از آنِ توست.

عزیزان من! ما بسیار به انقلاب و شهدا بدهکاریم.
خدایا، چگونه وصیت‌نامه بنویسم در حالی که سراپا گناه و معصیت و تقصیر و نافرمانی‌ام؟ اگرچه از رحمت و بخشش تو ناامید نیستم، اما بیم آن دارم که نیامرزیده از دنیا بروم. می‌ترسم رفتنم خالص نباشد... یا ربّ العفو.

یا اباعبدالله، شفاعت!
خدایا، مرا بپذیر.

عزیزانم! اگر شبانه‌ روز شکرگزار خدا باشیم که نعمت اسلام، امام و ولایت فقیه را به ما عنایت فرمود، باز هم کم است.

وصیت من به پدر و مادر، خواهران، برادران و تمام اهل فامیل این است؛ بدانید که اسلام تنها راه نجات و سعادت انسان است. همیشه به یاد خدا باشید و به فرمان‌های او عمل کنید. به دعاها، مجالس یاد اباعبدالله (ع) و بزرگداشت شهدا اهمیت دهید، که اینها راه سعادت و توشه‌ی آخرت است.

از همه‌ی کسانی که از من رنجیده‌اند یا حقی بر گردن من دارند، طلب بخشش می‌کنم و امیدوارم خداوند مهربان مرا با وجود گناهان بسیارم بیامرزد.