معرفی کتاب / میاندار گود آب و آتش

کتاب «میاندار گود آب و آتش» شامل زندگینامه داستانی سرلشکر شهید حاج حسین همدانی از سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۵۷ و به قلم «حمید حسام» نگارش شده و توسط انتشارات شهید کاظمی به چاپ رسیده است.

کد خبر: ۶۰۴۴۷۸

دوشنبه - ۱۹ آبان ۱۴۰۴ / 1404 19 August

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، در دنیای پرتلاطم تاریخ معاصر ایران، داستان‌هایی وجود دارند که نه تنها روایت زندگی یک فرد، بلکه آینه‌ای تمام‌قد از جامعه، فرهنگ و مقاومت یک ملت هستند. کتاب «میاندار گود آب و آتش» یکی از این روایت‌های ماندگار است. این کتاب، زندگی‌نامه داستانی سرلشکر شهید حاج حسین همدانی را از تولد در سال ۱۳۲۹ تا پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ روایت می‌کند؛ دوره‌ای که از سختی‌های کودکی و یتیمی تا امتحانات دشوار گود کشتی و مبارزه با استبداد پهلوی، او را به مردی آبدیده و میاندار واقعی گود‌های زندگی بدل کرد.

نویسنده در «میاندار گود آب و آتش»، با تکیه بر اسناد معتبر و روایت‌های شفاهی، تصویری زنده از حسین همدانی ترسیم می‌کند: نوجوانی که در فقر و یتیمی نان‌آور خانواده می‌شود، با ورزش کشتی قد می‌کشد و در گود‌های خاکی، درس استقامت می‌گیرد. همدانی که تحت تأثیر قهرمان ملی‌مان غلامرضا تختی قرار می‌گیرد، هویت گم‌شده‌اش را در نوجوانی پیدا می‌کند و بعد پای منبر‌های پرشور شهید مطهری و دکتر شریعتی می‌نشیند و به یک انقلابی تمام‌عیار تبدیل می‌شود.. او در رکاب آیت‌الله مدنی، به میاندار گود انقلاب بدل می‌شود و با شجاعت، در برابر رژیم شاهنشاهی می‌ایستد.

در تاریخ معاصر ایران، حاج حسین همدانی با فرماندهی در دفاع مقدس و جبهۀ مقاومت شناخته‌شده است؛ فرماندهی در سه لشکر «محمد رسول‌الله» تهران، «انصارالحسین» همدان و «قدس گیلان» در حماسۀ دفاع هشت‌ساله و پیش‌قراولی در دفاع از حرم با تأسیس «دفاع وطنی» در سوریه، بخشی از کارنامۀ درخشان جهاد این فرمانده متواضع و مردمی است. اما شکل‌گیری شخصیت ظلم‌ستیزش در کوران حوادث پیش از انقلاب اسلامی، قطعۀ بازخوانی‌نشدۀ زندگی و جهاد اوست.

در بخشی از این کتاب آمده است:

خودم هم باورم نمی‌شد داور دستم را به‌عنوان برنده بالا برد. من هم دست حریف را بالا بردم و دوباره نگاهم به آقای طالبیان گره خورد. تبسمی شیرین در صورتش بود که به من انرژی می‌داد. به‌شدت شیفتۀ شخصیت معنوی او شده بودم. گویی که صدای همۀ آزادی‌خواهان را، صدای مظلومیت پدرم را، صدای تختی بزرگ را و پیام آیت‌الله خمینی را از حنجرۀ او شنیده بودم.