شهید زحمتکش: شهادت حق است و من تشنه آن هستم

شهید زحمتکش در وصیتش خطاب به خانواده نوشت: شهادت حق است و من تشنه آن هستم. پس از شهادتم گریه نکنید و خوشحال باشید. پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد متن کامل وصیت نامه این شهید والامقام را منتشر می کند.

کد خبر: ۶۰۴۳۰۲

شنبه - ۱۷ آبان ۱۴۰۴ / 1404 17 August

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید محمدحسین زحمت کش 21 مهر1344 در شهرستان یزد به دنیا آمد. پدرش محمود بنا و معمار بود و مادرش رقیه (فوت1348) نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. او نیز بنایی می‌کرد. با آغاز جنگ تحمیلی  به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. سرانجام 17 آبان 1363 با سمت دیده‌بان در کوشک بر اثر اصابت ترکش به کمر به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای خلدبرین زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

بسم الله الرحمن الرحیم.

«ولا تحبسن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.»

پدر و مادر مهربان این وصیت نامه من قبل از شدت است قبل از اینکه سعادت نصیبم گردد من شروع کردم و امیدوارم بتوانم با یک پیروزی کامل یا جزئی برای خدا و اسلام و قرآن جان بی ارزشم را به الله آفریننده خود تسلیم نماید. امیدوارم توانسته باشم برای شما فرزندی نیکو و صالح بوده باشم از شما می خواهم پس از شهادتم هیچگونه گریه و زاری نکنید بلکه خوشحال باشید زیرا من در موقعی که این راه را انتخاب کردم از فرجام آن یعنی شهادت آگاه بودم و از خدای خود تشکر می کنم که این راه را که بهترین است در جلوی من قرار داده است.

من خوشحال هستم زیرا پیروز شدم و به آرزوی خود رسیدم که برادران و دوستان من بعد از من بتوانند با پایداری مرز و بوم این کشور اسلامی را از دست دشمنان کافر و پلید پاک گردانند. پدر جان از اینکه در این دنیا نتوانستم کاری مفید برای شما انجام بدهم به جز مزاحمت و ناراحتی برای شما نبوده ام معذرت می خواهم امیدوارم مرا حلال کنید تا من راحت باشم.

پدر و مادر عزیز هر موقع به یاد من افتادید و خواستید گریه کنید یا وقتی به مزارم می آیید آن لحظه به فکر کربلای حسین (ع) باشید که در آن زمان با کافران و ستمگران برای بر جا ماندن اسلام و آزادی تمام مسلمانان از زیر سلطه یزید جنایتکار و جانی چگونه جان خود و فرزندانش را دو دستی تقدیم حق تعالی نمودند. مگر علی اکبر و قاسم و سرباز شش ماهه اش در عاشورا در کربلای حسین (ع) شهید نشدند مگر دو دست حضرت عباس (ع) را از تنش جدا نکردند، پس من از آن بزرگواران بیشتر نیستم بلکه یک بنده گناهکار هستم از تمامی دوستان و آشنایان خداحافظی کنید و شهادت حق است از خدای بزرگ می خواهم هر چه زودتر شهادت را که تشنه آن هستم نصیب این بنده ی خود نیز بگرداند. آنها که رفتند کاری حسینی کردند و آنها که ماندند باید کاری زینبی (س) کنند و گرنه یزیدی هستند. سلام مرا به امام برسانید و امام را دعا کنید. خواهرانم حجاب شما کوبنده تر از خون من است. دیگر صحبتی ندارم. التماس دعای فروان. والسلام. محمد حسین زحمتکش