غریبانه‌ای از غریبی تنها؛

علیرضا در برابر بهت من به شهادت رسید

تیر خلاص در برابر چشمانم به علیرضا زده شد.

کد خبر: ۶۰۴۲۳۵

پنجشنبه - ۱۵ آبان ۱۴۰۴ / 1404 15 August

به گزارش نوید شاهد همدان، حاجی علی حمزه یکی از ازادگانی است که آخرین لحظات زندگی شهید «علیرضا الهیاری خندان» را در کنار او بوده و خاطراتی تلخ از این شهید عزیز به یاد دارد.

وی تعریف می‌کند: در اول مهرماه که به اسارت نیرو‌های عراقی درآمدیم ما را به استخبارات بردند و دنبال پاسدار‌ها می‌گشتند تا آنها را به شهادت برسانند.

در استخبارات انواع و اقسام شکنجه‌ها به اسرا تحمیل می‌شد. در زیرزمینی تاریک محبوس بودیم، گهگاهی که می‌خواستم حرف بزنم علیرضا مانع می‌شد و می‌گفت عراقی‌ها می‌فهمند ما پاسدار هستیم، به او می‌گفتم آن‌ها از کجا می‌فهمند ما پاسداریم ولی او نگران بود و میترسید جاسوس‌ها از حرف‌های ما پی به شغل و ماهیت ما ببرند. من و علیرضا دوست و همشهری بودیم و او نگران حال من بود.

۳۱ مهرماه بود که به سلول ما آمدند و دوباره ما را بردند، بازجویی‌ها شروع شد از علیرضا خواستند که خود و دوستانمان را لو بدهد که چه کاره هستیم ولی علیرضا از پاسخ دادن خودداری کرد و جلوی چشمانم تیر خلاص را به او زدند و در مقابل بهت من پلاستیک سیاه رویش کشیدند و او را در چاهی که در استخبارات بود انداخته و رویش را پودر ریختند.

۴۵ سال از آن روز‌ها می‌گذرد و لحظه شهادت رفیق شفیقم لحظه‌ای از جلوی چشمانم دور نمی‌شود. علیرضا می‌توانست برای رهایی ما را لو بدهد و جان خود را نجات دهد ولی تا اخرین لحظه سکوت کرد.

انتهای پیام/