شهید قربانعلی ذوالفقاری؛

مردی از تبار گل‌ها که مهربانی‌اش جاودانه شد

شهید "قربانعلی ذوالفقاری"، مردی مؤمن، مهربان و آرام که از نوجوانی برای ساختن آینده‌ای پاک تلاش کرد. او با دستانی پینه‌بسته و دلی سرشار از ایمان، هم در کار و زندگی خوش درخشید و هم در میدان خدمت به وطن. در ششم آبان ۱۳۶۰ هنگام عزیمت به خط مقدم در منطقه حمیدیه – غرب کرخه نور – در سانحه‌ای به شهادت رسید و در زادگاهش آرام گرفت؛ مردی که حتی در گل‌فروشی‌اش عطر ایمان و ایثار به مشام می‌رسید.

کد خبر: ۶۰۴۱۵۸

چهارشنبه - ۱۴ آبان ۱۴۰۴ / 1404 14 August

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، در روزگاری که مردان این سرزمین با ایمان و عشق، قامت خویش را برای دفاع از وطن برافراشتند، یکی از آن دلیرمردان ساده و صادق، شهید قربانعلی ذوالفقاری بود؛ روستازاده‌ای مؤمن از دیار خمین که زندگی‌اش با صفا، سادگی و صداقت درآمیخته بود.

او در نخستین روز از مهرماه سال ۱۳۳۹ در روستای جلماجرد از توابع شهرستان خمین دیده به جهان گشود. دوران کودکی‌اش را در کنار خانواده‌ای مذهبی و زحمت‌کش سپری کرد و از هفت‌سالگی وارد مدرسه شد. پس از گذراندن دوره ابتدایی، به دلیل کمبود امکانات تحصیلی در روستا، در سن ۱۳ سالگی راهی تهران شد تا با کار و تلاش، هم کمکی به خانواده باشد و هم خود مسیر زندگی‌اش را بسازد.

ذوالفقاری در کنار کارگری و تلاش روزانه، علاقه خاصی به طبیعت و گل و گیاه داشت. این عشق سبب شد بعدها به شغل گل‌فروشی روی آورد؛ شغلی که هم روزی حلال برایش به ارمغان می‌آورد و هم روح لطیفش را آرام می‌کرد. او مردی خوش‌رو، مهربان و اهل گذشت بود؛ هرگز در پی رفاه خود نبود و همواره سعی داشت در معاشرت با مردم، لبخند و محبت را نثار کند.

در سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و زندگی ساده و پرمحبتی را آغاز نمود. همسرش از او چنین یاد می‌کند:
«قربانعلی مردی شوخ‌طبع، صبور و مسئولیت‌پذیر بود. در کارهای خانه کمک می‌کرد، کارهای شخصی‌اش را خودش انجام می‌داد و همیشه برای دیدار اقوام هدیه‌ای کوچک تهیه می‌کرد. روحیه‌ای لطیف داشت و حتی در میان گل‌ها انگار با خدا گفت‌وگو می‌کرد. هیچ‌گاه نمی‌خواست ما از وضعیت جبهه نگران شویم، همیشه با لبخند برمی‌گشت و با سخنان امیدبخش، آرامش به خانه می‌آورد.»

در پی آغاز جنگ تحمیلی، قربانعلی ذوالفقاری که روحی ایثارگر و دلی عاشق وطن داشت، به خدمت مقدس سربازی رفت و پس از گذراندن دوره آموزشی، به لشکر ۸۴ خرم‌آباد پیوست. بیش از یک سال در مناطق عملیاتی جنوب کشور خدمت کرد و همواره در انجام وظیفه پیش‌قدم بود.

سرانجام، در ششم آبان‌ماه سال ۱۳۶۰، در مسیر عزیمت به خط مقدم جبهه در منطقه حمیدیه – غرب کرخه نور – در سانحه‌ای جان باخت و به خیل شهیدان پیوست. پیکر مطهرش با حضور مردم قدرشناس خمین در زادگاهش جلماجرد به خاک سپرده شد.

از او یک دختر به یادگار مانده است؛ یادگاری از پدری که با ایمان زیست، با محبت نگریست و با اخلاص رفت. شهید قربانعلی ذوالفقاری نمونه‌ای از مردانی بود که ساده زندگی کردند، اما عظیم رفتند؛ مردی از جنس گل که با عطر ایمان و ایثار، در دل‌ها جاودانه ماند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی