زندگی نامه شهید «علی رضا تولایی»

پایگاه به او اجازه رفتن نمی‌داد چون قدّش کوتاه بود

برادر شهید «علی رضا تولایی» می‌گوید: جنگ که شروع شد، پایگاه به او اجازه رفتن نمی‌داد؛ چون قدّش کوتاه بود و وقتی تفنگ را می‌گرفت، به زمین می‌خورد. آن قدر به پایگاه رفت و آمد، تا این که به او گفتند که از پدر و مادرت امضا بگیر.

کد خبر: ۶۰۳۶۴۴

شنبه - ۱۰ آبان ۱۴۰۴ / 1404 10 August

به گزارش نوید شاهد مازندران، «شهید علی رضا تولایی» در سال ۱۳۴۴ از پدری به نام «ابوالحسن» و مادری به نام «زینب» در «آبندان سَر» قائم شهر دیده به جهان باز کرد. پدرش روحانی بود و به سبب بهره مندی از تعالیم دینی، در تربیت فرزندان کوشا. علی رضا، کودکی بیش نبود که پابه پای پدر در محافل روضه اهل بیت حضور می یافت و هم پای او به نماز می ایستاد. علاوه بر آن در جلسات تفسیر قرآن نیز شرکت داشت. وی بعد از پایان دوره ابتدایی در روستا، وارد مدرسه راهنمایی «طیّبی» قائم شهر شد و در پایه سوّم این مقطع به قصد عزیمت به جبهه، ترک تحصیل کرد. اگرچه بعد‌ها تحصیلاتش را تا سطح متوسطه ادامه داد. زینب از فرزندش، این گونه یاد می کند.

«به همه اعضای خانواده علاقه مند بود، به خصوص پدرش. با خواهران و برادران خود هم رفتار خوبی داشت و به آن ها احترام می گذاشت. در کار خانه و امور باغداری و مزارع نیز کمک حال خانواده بود.»

این نوجوان با بصیرت که از طریق مطالعه اعلامیه های امام خمینی با شخصیت و اهداف ایشان آشنا شده بود، خیلی زود به جمع تظاهرات کنندگان ضدّ طاغوت پیوست.

وی بعد از طی دوره آموزش مقدماتی در شیرگاه و چالوس، به عنوان بسیج ویژه به جبهه عزیمت کرد و در عملیات های والفجر مقدماتی و بیت المقدس حضور یافت.

ناگفته نماند که جهت حضور در طرح ویژه جنگل، به مدت یک ماه در پادگان آموزشی شیرگاه به سر برد. علاوه بر آن، دوره آموزش عملیات آبی خاکی را نیز در سدّ دز طی کرد.

روایت برادرش، «ابراهیم»، از آن سال ها شنیدنی است:

«جنگ که شروع شد، پایگاه به او اجازه رفتن نمی داد؛ چون قدّش کوتاه بود و وقتی تفنگ را می گرفت، به زمین می خورد. آن قدر به پایگاه رفت و آمد، تا این که به او گفتند که از پدر و مادرت امضا بگیر. شب که مادرم در خواب بود، نوک انگشت را جوهری و رضایت نامه را مُهر کرد. سپس به بسیج رفت و اعزام شد.»

گفتنی است؛ علی رضا در بیست وشش بهمن ۱۳۶۲، به عضویت سپاه درآمد و خدمات ارزنده ای در کِسوت فرماندهی گروهان رزمی، فرماندهی گروهان امام محمدباقر (ع)، مرّبی تاکتیک نظامی، گشت حفاظت شهری و جانشینی گروهان از خود ارائه نمود. علاوه بر آن در گردان تبلیغات به عنوان خطاط فعالیت داشت. عملیات های محرم، والفجر ۴ و ۶ نیز ازجمله آوردگاه های حضور این پاسدار دلاور مازندرانی محسوب می شود. در نهایت، شهید تولایی عزیز درهشتم آبان ۱۳۶۶، در فاو به خیل یاران شهیدش پیوست.

انتهای پیام/