وصیت شهید داود آذریان «۳»

سختی، پله‌ی صعود انسان است

شهيد «داود آذريان» در وصیت خود می‌نویسد: «اولين علمی که هنر انسان را در رابطه با زندگی يقين می‌کند اين است که در زندگی سختی‌ها را بپذيرد و بايد اين سختی‌ها را انسان برای رشد خود پله قرار دهد. وجود سختی‌ها در زندگی انسان کلا يک امر طبيعی است و اگر شما زندگی ائمه اطهار و ديگر پيامبران را بررسی کنيد می‌بينيد که تمام توام با مصائب و سختی‌ها بوده است و...» بخش سوم وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۰۳۵۲۱

شنبه - ۱۰ آبان ۱۴۰۴ / 1404 10 August

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «داود آذريان» 15 دی سال 1338 در شهرستان نی‌ریز ديده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت گذراند. دوره دبیرستان را در رشته اقتصاد نيمه راه رها کرد. در 18 سالگی به خدمت سربازی رفت. با آغاز جنگ تحمیلی و عضویت در سپاه پاسداران راهی جبهه جنگ شد. او فرمانده گروهان بود که سرانجام هفتم آبان سال 1361 در منطقه کوشک با اصابت ترکش به شهادت رسید. پيکر پاکش در گلزار شهدای نی ريز به خاک سپرده شد.

متن وصیت «۳» :

از شماها می‌خواهم که تقوی را پيشه کنيد چون تقوی موجب می‌شود که عقل انسان روشن شود و وقتی که هوای نفسانی از بين رفت و انسان متقی شد ديگر هيچ قدرتی نمی‌تواند به او نفوذ کند به جز قدرت‌ الله و آن وقت است که عشق الله را در خودش جا می‌دهد.

رسول اکرم صل اله می‌فرمايد: "اللَّهُمَّ لَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً". يعنی: خدايا مرا يک لحظه‌ای به خودم واگذار مکن و همچنين از شما می‌خواهم که در زندگی سختی‌ها و کمبودها را تحمل کنيد و از خدا بخواهيد که ايمانتان زياد شود.

اولين علمی که هنر انسان را در رابطه با زندگی يقين می‌کند اين است که در زندگی سختی‌ها را بپذيرد و بايد اين سختی‌ها را انسان برای رشد خود پله قرار دهد. وجود سختی‌ها در زندگی انسان کلا يک امر طبيعی است و اگر شما زندگی ائمه اطهار و ديگر پيامبران را بررسی کنيد می‌بينيد که تمام توام با مصائب و سختی‌ها بوده است.

پس شما هم راه انبياء را پيشه کنيد  و وصيت من به شما خانواده و همچنين بستگانم اين است که از شما عاجزانه تقاضا می‌کنم که برای من عزاداری نکنيد و ناراحت نشويد چون ناراحتی شما باعث می‌شود که دشمن خوشحال شود و اميدوارم که خدا به شما اجر بدهد و شما مرا ببخشيد.

از شما عاجزانه می‌خواهم که فقط برای من دعا کنيد و از اين که نتوانستم با يک به يک برادران و دوستان خداحافظی کنم بدينوسيله با شما خداحافظی می‌کنم و سلامت و سعادت شما را از درگاه خداوند متعال آرزومندم. "اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُوراً وَ بَصَراً وَ فَهْماً وَ عِلْماً إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ. سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَعْتَدِي عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَأْخُذُ اَهْلَ اَلْأَرْضِ بِأَلْوَانِ اَلْعَذَابِ سُبْحَانَ اَلرَّؤُفِ اَلرَّحِيمِ. والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته. هشتم بهمن ماه سال 1360 کوچک همه شما داود. هشتم بهمن ماه سال 1360كوچك همه شما داود آذریان.

انتهای متن/