چنانه، محراب راز و نیاز نوجوانی که بهشت مشتاقش بود

شهید «رمضانعلی خراسانی» در تهران متولد شد. مسجد رفتن در کنار پدر، روحیه مبارزه و شهادت‌طلبی را در رمضانعلی نوجوان پدیدار کرده بود. چنانه شاهدی شد بر راز و نیاز شبانه و ضجه‌های عاشقی و ریزش اشک‌هایش هنگام بارش دعای این نوجوان. بهشت به دیدار رمضانعلی مشتاق‌تر بود از خودش. رمضانعلی دوم آبان ۱۳۶۱ به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۰۳۴۲۸

سه‌شنبه - ۰۶ آبان ۱۴۰۴ / 1404 06 August

به گزارش نوید شاهد سمنان، حاج‌تقی و فاطمه‌خانم برای دومین بار احساس زیبای مواجهه با تجلی مخلوقی دیگر را تجربه می‌کردند. در اولین روز بهار ۱۳۴۵رمضانعلی با صدای دلنواز گریه‌اش خانه حاج‌تقی را رونقی تازه داد. کار حاج تقی لوله‌کشی ساختمان بود و کسب روزی حلال.

روحیه مبارزه و شهادت‌طلبی

«شهید رمضانعلی خراسانی» در تهران متولد شد. روز‌های به یاد ماندنی کودکی‌اش را در کنار اعضای خانواده‌اش و در سایه ایمان به خدا می‌گذراند. تحصیلات دوره ابتدایی را در تهران گذراند. از همان کودکی به شاگردی پیش پدر می‌رفت و در کار لوله‌کشی کمکش می‌کرد. پس از پایان دوره ابتدایی به همراه خانواده به دامغان مهاجرت کردند. حدود یک سال به کار مکانیکی نیز مشغول شد. هم‌زمان دوره راهنمایی را در مدرسه شهید اختری می‌گذراند.

دوران مبارزه انقلابیون ایران شکل جدی‌تری به خود گرفته بود. رمضانعلی نیز در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد. در مسجد محل با کمک دوستان مبارزش نارنجک دستی می‌ساخت. مسجد رفتن در کنار پدر، روحیه مبارزه و شهادت‌طلبی را در رمضانعلی نوجوان پدیدار کرده بود. پس از پیروزی انقلاب، نوجوانی شده بود که دوره‌های آموزش اسلحه و تیراندازی را خوب فرا گرفته بود. او فرصتی می‌جست تا خود را در میدان عمل نیز محک بزند؛ بنابراین با جلب رضایت پدر و مادر توانست از طریق سپاه در اولین مأموریتش به کردستان که سه ماه به طول انجامید حضوری موفق داشته باشد.

چنانه، محراب رازونیاز نوجوانی که بهشت مشتاقش بود

او در کردستان طعم شیرین مبارزه در راه خدا را چشید. سختی‌های کردستان، خطر مرگ و مبارزه بی‌وقفه او را چنان آماده کرده بود که بعد از برگشت به دامغان نتوانست در ظرف کوچک شهر و درگیری‌های مدام زندگی بماند. تصمیم گرفت به میدان مبارزه برگردد. البته این‌بار جنوب، محل آزمونش بود. جبهه جنوب و دشت‌عباس و منطقه چنانه مهیای بچه‌ها بود. بعد از عملیات رمضان، رمضانعلی محرم را در سرزمین چنانه تجربه می‌کرد و دلدادگی‌اش به مولایش حسین(ع) صدچندان شده بود.

چنانه شاهدی شد بر راز و نیاز شبانه و ضجه‌های عاشقی و ریزش اشک‌هایش هنگام بارش دعای این نوجوان. بهشت به دیدار رمضانعلی مشتاق‌تر بود از خودش. چنان که در شب قبل از شهادتش بوی بهشت مشامش را پر کرده بود.

دوم آبان ۱۳۶۱ قبل از شروع عملیات محرم با اصابت ترکش خمپاره به قلب مبارز و حقیقت‌طلب این نوجوان عاشق، بهشت با تمام وسعتش به خوشامدگویی‌اش آمد و در ساعت مقرر رمضانعلی به پابوسی امام و مولایش در بهشتی که وعده داده شده بود، شتافت. پیکر پاکش در گلزار شهدای فردوس‌رضای دامغان آرام گرفت.

انتهای متن/