خاطره‌‌ای از شهید «علی افراء»

جوانمردی و مهربانیِ علی در زندگی‌ام درسی بزرگ شد

برادر شهید تعریف می‌کند: زمانی که سرباز بود، در نامه‌هایش تأکید می‌کرد اگر به مشکلی برخوردم، حتماً او را در جریان بگذارم. با وجود اینکه از ما بسیار دور بود، همیشه به فکرمان بود. هنوز هم جوانمردی و مهربانی‌هایش برایم در زندگی درسی بزرگ است.

کد خبر: ۶۰۳۲۱۲

يکشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۴ / 1404 04 August

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «علی افراء» یکم آذر ماه ۱۳۴۲، در روستای سرگز از توابع شهرستان حاجی‌آباد به دنیا آمد. پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش دختربس نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد. سوم آبان ۱۳۶۲، در مریوان توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای شهرستان بندرعباس واقع است.

گذشت و فداکاریِ علی همیشه مرا تحت تأثیر قرار می‌داد. وقتی می‌دیدم دلِ صاف و با خدایی دارد، از خودم خجالت می‌کشیدم. حتی زمانی که سرباز بود، در نامه‌هایش تأکید می‌کرد اگر به مشکلی برخوردم، حتماً او را در جریان بگذارم. با وجود اینکه از ما بسیار دور بود، همیشه به فکرمان بود. هنوز هم جوانمردی و مهربانی‌هایش برایم در زندگی درسی بزرگ است.

گاهی که به علی فکر می‌کنم، چهره‌ی معصوم و دست‌های زحمت‌کشِ او در ذهنم جان می‌گیرد و اشک در چشمانم حلقه می‌زند. یادش برایم یادآورِ لحظه‌های خوش است و دلم می‌خواهد فقط یکبار دیگر او را ببینم.

(به نقل از برادر شهید، محمدعلی افراء)