فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی تمجیدی»؛

خواهرانم در پرورش فرزندان‌تان کوشا باشید

شهید «علی تمجیدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «خواهران عزیزم! شما مسئولیت سنگینى را بر دوش دارید که همانا مسئولیت پرورش فرزندان آینده این انقلاب است. پس بکوشید که این امانت خدا را به درستى تحویل جامعه بدهید ...»

کد خبر: ۶۰۳۱۷۳

شنبه - ۰۳ آبان ۱۴۰۴ / 1404 03 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «علی تمجیدی»، سیزدهم مرداد سال ۱۳۴۳، در شهرستان قزوین به دنیا آمد. پدرش حسن، خواربار فروش بود و مادرش زینب نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سی‌ام آبان ۱۳۶۴، در هورالهویزه بر اثر اصابت ترکش به چانه و کتف، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید علی تمجیدی:

مادر عزیزم! من با تو چه می‌‏توانم بگویم که هر چه دارم از تو دارم و هر چه می‌دانم، از تو فرا گرفته‏‌ام؛ از اسلام بگویم، از انقلاب بگویم، از امام بگویم، از شهادت بگویم، از ایثار و فداکارى بگویم، از صبر و مقاومت بگویم، از چه بگویم؟ که هر چه دارم از تو دارم و تمامى آنها را از تو آموخته‏ام.

مادرم! امیدوارم که با دلى بدون غم به جان امام عزیزمان و با قلبى شاد برایم دعا کنید تا شاید ان‏شاءاللّه، خدا از سر تقصیراتم در گذرد. مادرم، در مرگ من شیون مکن و صبر کن؛ همچون زینب که در مرگ هفتاد و دو تن از بهترین.

و، اما شما خواهران عزیزم! شما مسئولیت سنگینى را بر دوش دارید که همانا مسئولیت پرورش فرزندان آینده این انقلاب است. کوشا باشید که به گفته امام عزیزمان: مرد از دامن زن به معراج می‌رسد. پس بکوشید که این امانت خدا را به درستى تحویل جامعه بدهید تا در روز قیامت پیش حضرت زهرا (ع) و خانواده شهیدان، رو سیاه نباشید.

و، اما شما پدر بزرگوارم! اینجاست که دیگر نمی‌توانم چیزى بگویم و دیگر قادر به بیان زحمات و صبر و بردبارى شما نیستم. دیگر قادر به بیان زحماتى که در سردترین روزهاى زمستان و گرمترین روزهاى تابستان با کارهاى طاقت فرسایى که انجام می‌دادید، نیستم؛ ولی امیدوارم که با مهربانى و با تمامى حقّى که بر گردنم دارید، مرا عفو نمایید؛ چون من نتوانستم، وظیفه فرزندى خود را نسبت به شما ادا کنم.