۱۱۲ روز بی خبری دختر دانشمند هسته‌ای از شهادت پدر و مادرش

پس از ۱۱۲ روز کُما و بی‌خبری، دختر دانشمند هسته‌ای ایران، سرانجام حقیقت را فهمید. فهیمه، نخبه مجروح جنگ۱۲ روزه ، با جستجوی اینترنتی، متوجه شهادت پدر و مادرش، شهید سیداصغر هاشمی‌تبار و شهیده طاهره طاهری شد.

کد خبر: ۶۰۲۵۲۳

چهارشنبه - ۲۳ مهر ۱۴۰۴ / 1404 23 July

به گزارش نوید شاهد، «بعد از ۱۱۲ روز، امروز فهیمه فهمید پدر و مادرش (شهید دکتر هاشمی تبار و همسرش طاهره)، شهید شده‌اند. فهیمه از آن حمله جان سالم به در برد؛ اما چه جان در بردنی!» این شروع پست اینستاگرام شهره پیرانی همسر شهید داریوش رضایی است. حال‌وروز دختری که ماه‌ها است که روی تخت بیمارستان افتاده و از شهادت پدر و مادرش بی‌خبر بود. فهیمه دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شریف است و شاگرداول دوره کارشناسی دانشگاه تهران.

شهره پیرانی نوشت: امروز صد و دوازدهمین روزی است که فهیمه روی تخت بیمارستان خوابیده. بیشتر روزهای بعد از حمله به خانواده‌اش را در کما، خواب مصنوعی، بی‌خبری، بی‌حرکتی و وصل شده به چندین دستگاه گذرانده. درست روزی که در سبزوار تشییع شده بودند. اگر عکسی از روزهای اول مجروحیت فهیمه داشتم بدون تردید شما هم مثل من اذعان داشتید که زنده‌ماندن فهیمه و حال امروزش جز معجزه نبوده است. آسیب مغزی، سکته‌ نخاعی و وضعیت بحرانی ریه فهیمه، بسیاری از پزشکان را حتی ناامید کرده بود چه برسد به ما. شاید تنها کسی که هیچ‌وقت امیدش را از دست نداد همسر جوان فهیمه، حسین بود.

دو هفته‌ پیش که فهیمه را دیدیم متوجه شدم به لطف خدا بخش عمده‌ای از حافظه‌اش بازگشته است، آنجا که از من پرسید چه کسانی شهید شده‌اند؟

حسین به فهیمه گفته بود پدر و مادرت مجروح و در بیمارستان دیگری هستند. سؤالات فهیمه اما نشان می‌داد که می‌داند اتفاقی فراتر از مجروحیت افتاده. امروز خودش می‌گفت می‌دانستم که شهید شده‌اند اما دوست داشتم انکار کنم. امروز به بهانه‌ای گوشی را از همراهش گرفته بود و در اینترنت جستجو کرده بود و متوجه شده بود…

گفته بود می‌خواهد من و آرمیتا را ببیند. رسیدیم تا ما را دید شروع کرد به گریه. دوست داشتم قوی‌تر بودم و جلویش گریه نمی‌کردم. می‌گفت فقط شما می‌فهمید چه حالی دارم. گفتم عزیز خاله بله درست می‌گویی ما می‌فهمیم چه غوغایی در دلت است! می‌گفت پدر و مادرم آرزویشان شهادت بوده. به آرزویشان رسیده‌اند. می‌گفت پدرم همیشه به حال عمو داریوش غبطه می‌خورد!

فهیمه هنوز نمی‌تواند حرف بزند، یا تایپ می‌کند یا حسین لب‌خوانی می‌کند یا می‌نویسد. فهیمه هنوز مشکل بلع دارد و با لوله‌ای که به مری‌اش وصل است تغذیه می‌شود، فهیمه نمی‌تواند هنوز راه برود…

اما فهیمه‌ امروز خیلی توانایی‌ها دارد که بعد از حمله مختل شده بود. فهیمه نماد امید است برای من، نماد معجزه الهی که اگر خدا بخواهد می‌شود…

می‌گفت آرزو دارم بروم خدمت آقا

حسین پرسید اگر بروی چه می‌خواهی از ایشان؟

میگفت می‌گویم برایم دعا کنید!

خدا کند فهیمه به آرزویش برسد…

شهید سید اصغر هاشمی تبار، با مدرک دکترای علوم دفاعی راهبردی از دانشگاه عالی دفاع ملی، نه‌تنها یک متخصص، بلکه یک اندیشمند در عرصه امنیت و اقتدار ملی بود. قرارگرفتن نام ایشان در سال ۱۳۹۸ در فهرست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا به بهانه فعالیت‌های مرتبط با تحقیق و توسعه هسته‌ای و موشکی، گواهی روشن بر اهمیت و تأثیرگذاری فعالیت‌های علمی او در بازدارندگی کشور است.

در جایی داماد شهید هاشمی تبار در مورد شهید گفت: ایشان به علم بیشتر از کار اهمیت می‌دادند و همیشه به من می‌گفتند: حتماً کنار کار، تحصیل را هم ادامه بده. شهید هاشمی تبار، علم را محور اصلی مقاومت و پیشرفت می‌دانست و این رویکرد را به نسل جوان نیز توصیه می‌کرد. با شهادت او جامعه علمی ایران، یک سرمایه انسانی را در زمینه علمی را از دست داد؛ دانشمندی که هدف مستقیم خصومت قدرت‌هایی بود که تاب تحمل اقتدار علمی ایران را نداشتند.

در کنار تلاش‌های علمی حساس، زندگی شخصی این زوج الگویی از عشق، صبوری و نیکوکاری بود. شهیده طاهره طاهری، همگام با همسر دانشمند خود، در مسیری گام برمی‌داشت که ختم به شهادت شد.

پدر و مادر رفتند و فهمیه ماند. دختر نخبه‌ای که ۱۱۲ روز در بی‌خبری زندگی کرده است. هنوز درگیر جراحاتش است؛ توانایی تکلم و حرکتش مختل شده، اما قلبش گواهی می‌دهد که مسیر پدر و مادر، روشن‌ترین مسیر بوده است. در اوج این درد و ناتوانی، تمام خواسته‌اش در یک جمله خلاصه می‌شود:

آرزو دارم به دیدار رهبر بروم… می‌گویم برایم دعا کنند!

منبع: خبرگزاری فارس