خاطره‌‌ای از شهید «عبدالله مسیحی ایسینی»

شوق دیدار امام

دوست شهید تعریف می‌کند: تصویر امام را روی دیوار نقاشی می‌کرد؛ سال‌ها از تبعید امام از کشور می‌گذشت، وقتی خبر دادند که امام می‌خواهد به میهن برگردد، عبدالله سر از پا نمی‌شناخت، از خوشحالی در پوستش نمی‌گنجید.

کد خبر: ۶۰۲۲۱۷

يکشنبه - ۲۰ مهر ۱۴۰۴ / 1404 20 July

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عبدالله مسیحی ایسینی» یکم دی ماه ۱۳۴۰، در روستای ایسین از توابع شهرستان بندرعباس دیده به جهان گشود. پدرش محمدصالح، کشاورز بود و مادرش آمنه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سی‌ام مهر ماه ۱۳۶۲. در مریوان توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به دست و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.

شور و شوق بازگشت امام؛ وقتی خبر دادند امام می‌خواهد به میهن برگردد

تصویر امام را روی دیوار نقاشی می‌کرد؛ سال‌ها از تبعید امام از کشور می‌گذشت، وقتی خبر دادند که امام می‌خواهد به میهن برگردد، عبدالله سر از پا نمی‌شناخت، از خوشحالی در پوستش نمی‌گنجید.

نزدیک سی نفری می‌شدیم؛ از بچه‌ها نفری ده یا پانزده تومان گرفت. به ترمینال رفت و یک ماشین ایران‌پیما دربست کرد تا به مراسم استقبال برویم. همه خوشحال بودیم که قرار است به تهران سفر کنیم، ما به خاطر سفر شاد بودیم، اما عبدالله از دیدار یار و رسیدن به پیر و مرادش خوشحال بود. عبدالله می‌گفت: باید جزو اولین کسانی باشیم که به دیدار امام می‌رویم.

اسم امام که برده می‌شد سر از پا نمی‌شناخت. روی پلاکاردها نوشتیم: «درود بر خمینی، سلام بر شهیدان»

اتوبوس که به پلیس‌راه رسید، مامورها ماشین را برگرداندند.

(به نقل از دوست شهید، اصغر معماری)