زندگینامه شهید «مهدی عباس مفخمی»

نمی‌توانست شاهد شهادت برادرانش در جبهه باشد

شهید «مهدی عباس مفخمی» با توجه به اعتقاد و تعهدی که نسبت به اسلام و انقلاب داشت، فطرتاً نمی‌توانست شاهد شهادت برادران رزمنده‌اش در جبهه‌ها و مردم بی‌دفاع شهر‌ها باشد.

کد خبر: ۶۰۱۵۹۲

شنبه - ۱۲ مهر ۱۴۰۴ / 1404 12 July

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «مهدی عباس مفخمی» فرزند عباس در اول بهمن ماه ۱۳۳۶ در روستای تلارسر از توابع شهرستان رامسر دیده به جهان گشود.

از همان ابتدای زندگی با رنج و مشقت آشنا گردید. در هفت سالگی برای آموختن قرآن به مکتب رفت، پس از گذراندن دوره ابتدایی و متوسط همواره در جهت فراهم ساختن احتیاجات خانواده دوشادوش پدر کار میکرد.

در سال ۱۳۵۴ به استخدام نیروی دریایی درآمد. پس از گذراندن دوره آموزشی در بندر انزلی جهت فرا گرفتن دوره زبان خارجه مدت یکسال در تهران بودند با توجه به استعداد و بالا بودن سطح نمرات از طرف نیروی دریایی برای یکدوره تکمیلی زبان به آمریکا اعزام شد.

پس از ۹ ماه اقامت در آنجا به ایران بازگشت و در نیروی دریایی بندرعباس مشغول به کار شد و در رشته مکانیک (موتوری) انجام وظیفه می‌نمود. در شهریور ۱۳۵۸ تصمیم به ازدواج گرفت و تشکیل خانواده داد. در محل خدمت خود خرمشهر زندگی را شروع کرد.

با حمله ناجوانمردانه و نابرابر عراق به کشور عزیزمان به منظور شکست انقلاب اسلامی که حاصل بیش از ۸۰ هزار مردم مسلمان این مملکت بوده است، در شهریور سال ۱۳۵۹ بخش عظیمی از میهن و شهرهای، چون خرمشهر ابتدا زیر آتش و سپس به اشغال مزدوران بعثی صهیونیستی در آمد در نتیجه کلیه اثاثیه زندگی شهید یا از بین رفته و یا به غارت رفت.

شهید «مهدی عباس مفخمی» با توجه به اعتقاد و تعهدی که نسبت به اسلام و انقلاب داشت فطرتاً نمی‌توانست شاهد شهادت برادران رزمنده‌اش در جبهه‌ها و مردم بی‌دفاع شهر‌ها باشد که خانه هایشان را بر سرشان خراب میکنند ناچارا و بی درنگ همسر و فرزند پانزده روزش را روانه شمال تحت سرپرستی پدر و مادرش میکند و خود همراه با برادران متعهد در واحدش به مصاف دشمن می‌رود و در تمام طول جنگ پاسداری از حریم آب‌های کشور را می‌نمود و همچنین حفاظت جزیره خارک را بعهده داشتند که چندبار ناو ایشان مورد حمله قرار میگیرد که معجزه آسا نجات پیدا میکند.

سرانجام در غروب روز دهم مهرماه ۱۳۶۱، ناوچه ایشان مورد اصابت یک موشک قرار گرفت، شهید مهدی همرا با چند تن از همرزمانش به فیض عظیم شهادت نائل آمدند. آری روح پر صلابت او، سنگینی و وقار او، محبت و ادب او گویای آن بود که مرگ پر افتخار را بر خواهد گزید.

انتهای پیام/