برای من لباس مشکی نپوشید

شهید «محمد محیط» در قسمت دوم وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «به هیچ عنوان لباس مشکی نپوشید و گریه برایم نکنید. چون گریه کردن مخصوص ائمه معصومین است، لباس مشکی و گریه را باید برای علی اکبر و حضرت عباس و امام حسین و امام حسن و ائمه معصومین کرد و من در شأن و مقام و منزلت آنها نیستم که بخواهید برای من گریه کنید و مجالس ختم بگیرید.»

کد خبر: ۶۰۱۵۷۶

پنجشنبه - ۱۰ مهر ۱۴۰۴ / 1404 10 July

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «محمد محیط»، یادگار احمد و ربابه بیست و دوم تیر ۱۳۴۲ در شهرستان اصفهان دیده به جهان گشود. او تا پایان دوره متوسطه در رشته ادبیات درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر دهم مهر ۱۳۶۱ در سومار بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر به شهادت رسید. مزار وی در سیدفتح‌الله شهرستان ورامین قرار دارد.

قسمت دوم وصیت‌نامه شهید «محمد محیط» را در سالروز شهادتش می‌خوانید:

شما در کجای جهان دیده‌اید که در عروسی فرزند یا دوست و یا برادر و یا رفقایشان لباس مشکی بپوشند و گریه کنند. چون شهدا در آن دنیا به عشق و معبود خود میرسند و وقتی که شما مشکی بپوشید بدین معنی است که شما در شادی فرزند یا رفیقتان غمگین و ناراحت هستید اگر در شادی من ناراحت هستید، مشکی بپوشید. در ضمن گریه هم به هیچ عنوان نمی‌کنید، چون گریه کردن مخصوص ائمه معصومین است، لباس مشکی و گریه را باید برای علی اکبر و حضرت عباس و امام حسین و امام حسن و ائمه معصومین کرد و من در شأن و مقام و منزلت آنها نیستم که بخواهید برای من گریه کنید و مجالس ختم بگیرید؛ و هر کجای که پدر و مادرم راضی هستند و راحت‌ترند مرا دفن کنند و اگر به توافق نرسیدند، در بهشت زهرا در کنار برادران شهیدم مرا دفن کنند.

دوست ندارم بعد از مرگم خونم در بدنم بماند و منعقد شود، دوست دارم تا آخرین قطره خونم را در سرزمین کربلا در روی زمین‌های داغ روان کنم و با آن وضو بگیرم و درخت آزادی را آبیاری کنم و می‌خواهم بدنم در روی ریگ‌ها بسوزد و بهترین نوع شهادت را پیشه کنم و دوست دارم اول زخمی شود تا اجر زخمی را ببرم، بعد اسیر شوم تا اجر اسیر را هم ببرم و بعد شهید شوم تا اجر شهید را هم ببرم.

خداوند می‌فرماید:، چون بعد از شهدا سرپرست خانواده‌های آنها من هستم و به این طریق به آنها کمک می‌کند و آنها را خشنود می‌سازد و هر کس این خانواده‌ها را خوشحال کند، او را خوشحال کرده است، هرکس آنها را اذیت کند، خدا را نپرستیده و او را ناراحت کرده است.

امید است ما بتوانیم «کربلا و قدس» را آزاد کنیم و تمام مسلمانان و مستضعفان جهان را از زیر یوق ستمگران نجات دهیم، اما اگر فیض شهادت نصیب د و ما به لقاء اله پیوستیم شما برادران و خواهران ادامه دهندگان راه ما باشید و نگذارید، زورمندان و ظالمان به مظلومین زور بگویند و ریشه آنها را بخشکانید.

به امید پیروزی مستضعفین بر مستکبران جهان و سربلندی اسلام در سطح جهان. در دنیا یک کتابخانه دارم که آن را به برادران و خواهرانم هدیه می‌کنم، از آنها استفاده کنند و اگر مقدور بود به برادران دینی خودشان هم بدهند تا آنها هم استفاده کنند.

امیدوارم که هر بدی که به هر کسی کردم، ما را حلال کند و اگر چیزی از مال آنها خوردیم، ما را حلال کند، که بتوانیم در آن دنیا با خیاب راحت بسر ببریم.

حلالیت را از همه فامیل و رفقا بخواهید. امام را دعا کنید.

«والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته»

انتهای پیام/