روایتی از زندگی مدیر جهادی که داوطلبانه به استقبال شهادت رفت

سردار شهید دکتر بهمن تمیمی، وی در کتابخانه‌های کرج به ارتقای فرهنگ همت گماشت، در نهضت سوادآموزی برای محرومان تلاش کرد و داوطلبانه بخشداری شهر جنگ‌زده گیلانغرب را پذیرفت؛ اما وقتی دشمن به میهن حمله کرد، قلم را بر زمین گذاشت و اسلحه به دست گرفت. شهید دکتر بهمن تمیمی، مدیر جهادی که سرانجام در اردیبهشت ۶۱ در طی یک مأموریت شناسایی در کامباران، به آرزوی دیرینه خود رسید و به شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۶۰۱۰۹۲

شنبه - ۰۵ مهر ۱۴۰۴ / 1404 05 July

به گزارش نوید شاهد البرز؛ سردار شهید «بهمن تمیمی» در دوم فروردین‌ماه ۱۳۲۷ در خانواده‌ای مذهبی و کشاورز در روستای اوانک طالقان دیده به جهان گشود. از همان کودکی در محیطی سرشار از ایمان و ساده‌زیستی رشد کرد.

تحصیلات:
تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش طالقان گذراند و برای ادامه تحصیل در مقطع متوسطه به تهران عزیمت کرد. پس از اخذ دیپلم، با علاقه‌ای وافر به تحصیل در دانشگاه پرداخت و موفق به اخذ مدرک لیسانس شد. سپس برای گذراندن خدمت سربازی عازم مسجدسلیمان شد و در این دوران به تدریس مشغول بود.

فعالیت‌های فرهنگی و مبارزاتی:
پس از اتمام خدمت سربازی، با وجود جذب در آموزش و پرورش، به دلیل روحیه انقلابی و جستجوگرش از این نهاد استعفا داد و در اداره طرح و برنامه شیر و خورشید سرخ مشغول به کار شد. اما این شغل نیز روح تشنه‌اش را آرام نکرد. با راهنمایی‌های مستقیم آیت‌الله طالقانی، برای تکمیل تحصیلات عالی راهی مصر شد و در آنجا موفق به اخذ مدرک فوق‌لیسانس در رشته تحقیقات اسلامی گردید.

همزمان با اوج‌گیری انقلاب اسلامی، با عشق به امام خمینی(ره) و آرمان‌های انقلاب به ایران بازگشت و در کرج به همکاری با مبارزانی چون شهیدان قاسم کریمی زرکان و جعفر شرع‌پسند پرداخت. نقش او در متوقف کردن نیروهای نظامی عازم تهران در روزهای پایانی رژیم پهلوی، بسیار حائز اهمیت بود. در این دوران و در سال ۱۳۵۷، در درگیری‌های انقلاب مورد اصابت گلوله قرار گرفت و مجروح شد.

پس از انقلاب:
شهید تمیمی که رنج مستضعفین را از نزدیک لمس کرده بود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سنگرهای مختلفی به خدمتگزاری پرداخت. از جمله مسئولیت‌های ایشان می‌توان به این موارد اشاره کرد:

فعالیت فرهنگی در کتابخانه عمومی کرج

این فعالیت نشان‌دهنده توجه عمیق ایشان به پایه‌ترین رکن توسعه، یعنی «ارتقای فرهنگی و دانش عمومی» بود. در سال‌های اولیه انقلاب، کتابخانه‌ها کانون‌های مهم روشنفکری و آگاهی‌بخشی به جامعه بودند. حضور ایشان در این سنگر، بیانگر این است که وی «جهاد فرهنگی» را هم‌تراز با دیگر میادین خدمت می‌دانست و معتقد بود مبارزه با جهل و بی‌اطلاعی، اساس ساختن جامعه‌ای اسلامی است.

سرپرستی کمیته فرهنگی جهاد سازندگی

«جهاد سازندگی» در آن برهه، نماد خدمت‌رسانی به محرومان و مناطق دورافتاده بود. سرپرستی «کمیته فرهنگی» این نهاد، نقشی بسیار استراتژیک داشت. این مسئولیت شامل برنامه‌ریزی برای ترویج ارزش‌های انقلاب، مقابله با فرهنگ مهاجم و تهییج مردم برای مشارکت در سازندگی کشور می‌شد. این نقش حاکی از آن است که شهید تمیمی، توانایی مدیریت و هدایت جریان‌های فرهنگی را در سطحی کلان داشته است.

سرپرستی نهضت سوادآموزی

پس از انقلاب، «نهضت سوادآموزی» به فرمان امام خمینی(ره) یک حرکت عظیم ملی برای مبارزه با بی‌سوادی بود. پذیرش سرپرستی این نهاد در منطقه، نشان از مسئولیت‌پذیری اجتماعی بالا و عزم راسخ ایشان برای محو یکی از اصلی‌ترین نشانه‌های محرومیت، یعنی بی‌سوادی دارد. این کار، خدمتی مستقیم به قشرهای مستضعف و محروم جامعه بود.

سرپرستی بخشداری ساوجبلاغ

بخشداری‌ها در آن مقطع، مهم‌ترین مراکز اجرایی و خدمت‌رسانی به روستاها و مناطق مرزی بودند. پذیرش سرپرستی بخشداری ساوجبلاغ (از مناطق وسیع و مهم استان البرز کنونی)، نشان می‌دهد که ایشان نه تنها یک فعال فرهنگی، بلکه مدیری اجرایی بود که برای خدمت در خط مقدم توسعه روستایی و حل مشکلات مردم، حاضر به پذیرش مسئولیت‌های سخت بود.

سرپرستی بخشداری گیلانغرب (داوطلبانه)

این مسئولیت، اوج ایثار و ازخودگذشتگی شهید تمیمی را به نمایش می‌گذارد. گیلانغرب در آن زمان، از مناطق مرزی و به‌طور مستقیم تحت تأثیر جنگ تحمیلی بود. شرایطی بسیار سخت، پرخطر و همراه با هجوم جنگ‌زدگان. پذیرش داوطلبانه این مسئولیت، سه پیام مهم دارد:

عمل به تکلیف: او خود را موظف می‌دانست در سخت‌ترین نقطه بحران حاضر شود.

خدمت به جنگ‌زدگان: عشق به هموطنان آسیب‌دیده، محرک اصلی او بود.

پیوند جبهه و پشت جبهه: این کار نشان می‌دهد ایشان خدمت در پشت جبهه (سازندگی و مدیریت مناطق جنگی) را مکمل رزم در خط مقدم می‌دانست.

ویژگی‌های اخلاقی و معنوی:
- مقید به نماز شب و تهجد
- مواظبت بر وضو در اکثر اوقات
- روزه‌های مستحبی به ویژه در دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها
- مداومت بر تلاوت قرآن کریم
- دارای روحیه‌ای صبور و مقاوم
- پرهیز از جدل‌های بی‌حاصل
- امیدوار و دارای نشاط روحی در همه شرایط
- علاقه‌مند به تألیف و ترجمه کتاب (که متأسفانه به دلیل شهادت ناتمام ماند)

در میدان جنگ:
با آغاز جنگ تحمیلی، بارها داوطلبانه به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام شد. در چهارمین و آخرین اعزام خود در ۲۵ فروردین ۱۳۶۱، با مسئولیت فرماندهی گروهان عازم جبهه‌های غرب کشور شد. او در نامه‌ای از روحیه بالای رزمندگان و حضور نوجوانان مشتاق شهادت گزارش داد.

سرانجام در سحرگاه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۱، هنگام انجام مأموریت شناسایی مواضع دشمن در منطقه کامباران، بر اثر اصابت تیر به ناحیه سر، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاکش در امامزاده محمد کرج به خاک سپرده شد.

وصیت‌نامه:
شهید تمیمی در بخشی از وصیت‌نامه‌اش خطاب به خانواده و همرزمانش می‌نویسد:
"این زندگی را و این راه مقدس را ادامه دهید، غمگین نشوید و نهراسید و با شکرگزاری و صبر، استمرار تفضل و نعمت رضای خدا را بجویید و باب جهاد و شهادت را به روی خویش بازنگهدارید که زندگی واقعی در پرتو الطاف ربوبی و زیر سایه رحمت خاصه الهی امکان‌پذیر است."

خاطره‌ای از شهید:
خانواده شهید نقل می‌کنند که او پیش از شهادت، خوابی دید که در محفل شهدا حضور دارد و با شهیدان قاسم کریمی و جعفر شرع‌پسند دیدار کرده است. وقتی از او پرسیدند "چرا پیش ما نمی‌آیی؟" این خواب را نشانه‌ای از نزدیکی شهادتش دانست.

انتهای پیام/