«معبد زیرزمینی» به عربی ترجمه شد

انتشارات کتاب جمکران، با انتشار «معبد زیرزمینی» بخشی از تاریخ ناگفته جنگ را بازگو کرده و رشادت‌های جمعی از گمنامان دفاع مقدس را که مقنی‌های یزدی هستند به خوبی رونمایی کرده است.

کد خبر: ۶۰۰۶۱۵

دوشنبه - ۳۱ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 31 June

به گزارش نوید شاهد؛ در آستانه آغاز هفته دفاع مقدس ترجمه عربی کتاب «معبد زیرزمینی» نوشته معصومه میرابوطالبی که به تقریظ رهبر معظم انقلاب مزین شده بود، توسط انتشارات دارتمکین در کشور عراق منتشر شد.

ماجرای کتاب در سال‌های جنگ تحمیلی می‌گذرد. در سال‌هایی که یک گره کور به کار جنگ افتاده و از قضا این گره به دست مقنی‌های یزدی باز می‌شود. داستان کتاب از جایی شروع می شود که آقاالیاس مقنی ونوجوان که خیلی هم دلش می‌خواهد مرد شود و همه رویش حساب کنند، پایش به جلسه‌ای باز می‌شود که دارند مقنی می‌برند جبهه! شهید غلامحسین رعیت رکن‌آبادی، قرار است تعدادی مقنی را با خودش ببرد مناطق جنگی فتح‌المبین و با کلنگ‌هایشان مسیر یک عملیات را عوض کنند.

انتشارات کتاب جمکران، با انتشار «معبد زیرزمینی» بخشی از تاریخ ناگفته جنگ را بازگو کرده و رشادت‌های جمعی از گمنامان دفاع مقدس را که مقنی‌های یزدی هستند به خوبی رونمایی کرده است. خانم معصومه میرابوطابی، نویسنده کتاب با تکنیک داستانی در پرداخت این کتاب موفق عمل کرده و همزمان که شخصیت شهید رعیت رکن‌آبادی را به ما معرفی کرده‌اند، دست الیاس را هم توی دست نوجوان‌ها و جوان‌ها گذاشته اند تا ماحصل این همراهی، پیوند با فرهنگ جبهه و شهادت باشد. فرهنگی که در سال‌های اخیر یا آنقدر دور از دسترس تصویر شده که دیگر کسی فکرش را هم نمی‌کند به گرد پایشان برسد و یا خاطرات کم وکوتاهی کار شده که سوژه‌های بدیع جنگ حیف شده‌اند.

ترجمه عربی این اثر اخیراً توسط انتشارات دارتمکین عراق توسط زهرا الاسدی با عنوان «معبد تحت‌الارض» منتشر شده است.

رهبر معظم انقلاب در تقریظی بر این اثر فرموده‌اند:

«موضوع این رمان تازه و مبتکرانه است، نگارش آن هم شیرین و جذاب است. پرداختن به بخش‌های حاشیه‌ئی ولی مهم و تأثیرگذار دفاع مقدس کار لازمی است که نویسنده این رمان شیوا از عهده آن برآمده‌است. استفاده از مقنی‌های یزدی را شهید صیاد شیرازی چند بار مطرح کرده‌بود و ما از آن مطلع بودیم، اما اهمیت و ظرافت و دشواری آن به گونه‌ای که در این کتاب تشریح شده برای ما و دیگر امثال ما معلوم نبود. رحمت و رضوان خدا بر این هنرمندان کلنگ به دست.»