زندگینامه شهید « حسن علیقلی» به مناسبت سالروز شهادتش

بشارت شفا و مأموریت الهی

در زندگی نامه شهید «حسن علیقلی» آمده است: در دوران کودکی، بیماری سختی او را فرا گرفت. در این زمان، مادرش در خواب، حضرت ابوالفضل العباس (ع) را می‌بیند که به ایشان بشارت شفا و در عین حال، مأموریت الهی فرزندشان را نوید می‌دهند. این خواب، نشان از تقدیر ویژه‌ای داشت که در آینده برای این شهید رقم خورد.

کد خبر: ۶۰۰۲۸۷

دوشنبه - ۳۱ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 31 June

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید حسن علیقلی در ۱۲ فروردین ۱۳۴۲ هجری شمسی در تهران دیده به جهان گشود.  پدرش اسدالله و مادرش، زهرا نام داشت، دوران ابتدایی تحصیل خود را در دبستان امیر سلیمانی واقع در خیابان احمدی و دوران راهنمایی را در مدرسه امیر میرهادی سپری کرد. سپس تا دوم متوسطه در رشته علوم انسانی درس خواند.

در دوران کودکی، بیماری سختی او را فرا گرفت. در این زمان، مادرش در خواب، حضرت ابوالفضل العباس (ع) را می‌بیند که به ایشان بشارت شفا و درعین حال، مأموریت الهی فرزندشان را نوید می‌دهند. این خواب، نشان از تقدیر ویژه‌ای داشت که در آینده برای این شهید رقم خورد. پس از بهبودی او در نوجوانی وجوانی ایمان خود را حفظ می‌کند و از جوانان برومند و قابل احترام برای دیگران می‌شود

پدر شهید، فردی بسیار مقید و مذهبی بود و اعتقاد راسخ داشت که در جنگ علیه کشور اسلامی، باید از توان و غیرت جوانان این مرز و بوم برای پیروزی بر مستکبران بهره گرفت. همین باور، رضایت پدر را برای اعزام فرزندش به جبهه در اوایل زمستان سال ۱۳۵۹، از طریق بسیج مالک اشتر، فراهم کرد.

شهید علیقلی پس از طی چند ماه حضور در مناطق جنگی و همرزمی با چهره‌های برجسته‌ای، چون شهید چمران در جنگ‌های نامنظم در سوسنگرد و دهلاویه، برای آخرین بار به دیدار خانواده بازگشت. در هنگام خداحافظی، با ناراحتی مادرش رو‌به‌رو شد. برای آرام کردن مادر، با تأکید بر وظیفه جوانان وطن در یاری امام امت، گفت: مادرم از من راضی باش، چرا که اگر ما جوان‌های وطن به یاری امام امت نرویم، خواهران من و دیگران در دستان مزدوران بعثی قرار خواهند گرفت. این سخنان، هرچند مادر را آرام کرد، اما غمی عمیق بر چهره‌اش نشاند و او با دلی پر از اندوه راهی دهلاویه شد.

سرانجام، در تاریخ ۳۰ شهریور ماه، در حالی که خمپاره‌ای از پشت سر توسط دشمن به سوی ایشان هدف گرفته شده بود، شهید حسن علیقلی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. مزار او در قطعه ۲۴ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران واقع است.