وصیت نامه شهید «فرهاد کیانیان»

با چشم‌های خود دیدم که شهادت، بزرگ‌ترین افتخار است

شهید «فرهاد کیانیان» در وصیت‌نامه‌اش با بیانی ساده و صادقانه از تجربیات خود در جبهه و ارزش والای شهادت سخن می‌گوید؛ او با چشمان خود دید که ایثار و فداکاری در راه اسلام، بالاترین افتخار و سعادت است و از خانواده‌اش می‌خواهد این مسیر را با صبر و ایمان ادامه دهند.

کد خبر: ۵۹۹۹۲۳

پنجشنبه - ۲۰ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 20 June

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «فرهاد کیانیان» در سال ۱۳۴۳ در شهرستان کرمانشاه متولد شده و پس از گذراندن ایام کودکی در حد خواندن و نوشتن تحصیل کرد و پس از مدتی به همدان رفت. دارای همسر و یک فرزند دختر می‌باشد. به عنوان پاسدار افتخاری سپاه همدان مشغول خدمت شد، در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۶۶ در منطقه عملیاتی بانه در حین نبرد از ناحیه سر و پا و دست و صورت مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
وصیت نامه شهید
سپاس خدایی را که اول است بی آنکه پیش او اولی باشد و آخر است بی آنکه پس از او آخری باشد. خدایی که دیدگان بینندگان از دیدنش فرو مانده و اندیشه‌های توصیف کنندگان از وصفش عاجز شده است.
با سلام به پدر و مادر عزیز و مهربانم، امیدوارم که همیشه حالتان خوب و سرشار از لطف الهی باشید. از خداوند منان خواستار طول عمر شما پدر و مادر عزیزم هستم.
باری پدر و مادر خوبم! من از اوایل کودکی از شما درس زندگی آموخته‌ام و می‌دانم که هر گاه انسانی پیمانه‌ی عمرش پر شود از این دنیا به دنیای آخرت که مکان همه‌ی ماست سفر خواهد کرد. این سفر به چند صورت اتفاق می‌افتد؛ یا انسان مریض میشود یا تصادف می‌کند یا شهید می‌شود و یا... و به این ترتیب سفرش آغاز می‌گردد. من تا چندی قبل که پیش شما بودم چیز زیادی از اسلام، امام و یا شهادت نمی‌دانستم و جسته و گریخته چیز‌هایی می‌شنیدم تا این که خداوند خواست که من به این مکان واقعاً مقدس پا گذارم و طی این مدت همه چیز را آموختم. با چشمانم انسان‌هایی که دلسوزانه از اسلام و قرآن دفاع می‌کردند و کافران را به هلاکت می‌رساندند و در آخر آنهایی که در امتحان خدا قبول شده بودند به شهادت می‌رسیدند. شما عزیزان باید بدانید که بهترین مرگ‌ها شهادت در راه خداست. اگر روزی من لیاقت پیدا کردم و شهید شدم از شما تنها یک چیز می‌خواهم و آن این که برای من گریه نکنید. زیرا کسانی که شهید می‌شوند نزد خدای خویش هستند و گریه برای آنان کاری است اشتباه. امیدوارم به آن جامه‌ی عمل بپوشانید.
از طرف من از تمام خویشان و دوستان حلالیت بخواهید مخصوصاً همسر مهربان و فداکارم.
سخنی نیز با همسر خود دارم
همسر خوبم! وقتی من شهید شدم از تو می‌خواهم که صبور باشی؛ زیرا خداوند با صابرین است. اگر شما را ناراحت کرده‌ام مرا حلال کن، که آنچه کرده‌ام از سر نادانی بوده است تنها وصیتی که به شما دارم این است که فرزندانمان را با احکام اسلامی آشنا کن و بدان که هر کس شهید شود رزق و روزی خانواده اش را خداوند به آنها می‌رساند.
برادر عزیزم! اگر من شهید شدم تنها شما می‌توانی حرف‌های مرا به خانواده بزنی، امیدوارم آنها را دلداری دهی. از شما برادر بزرگوارم می‌خواهم که هر بدی از من دیده‌ای حلال کنی و صبور باشی.
دیگر عرضی ندارم و با شما خداحافظی می‌کنم
پدر جان، جان من و جان بچه‌های من آنها را به تو می‌سپارم و می‌خواهم که مرا حلال کنی.
انتهای پیام/