زندگی‌نامه شهید «منصور کمالی کلوچانی»

شهید طلبه‌ای که سن خود را تغییر داد تا راهی جبهه شود

شهید منصور کمالی کلوچانی، طلبه‌ای جوان و اهل روستای ماشکار بود که از همان نوجوانی عشق به دین و جهاد را در دل داشت. او پس از تحصیل علوم دینی در کاشان، با تغییر سن در شناسنامه راهی جبهه شد و در عملیات کربلای ۴ به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از چهارده سال تفحص شد و در سال ۱۳۷۸ پس از زیارت حرم امام رضا (ع) به بندرعباس منتقل و در گلزار شهدای این شهر آرام گرفت.

کد خبر: ۵۹۹۷۵۷

دوشنبه - ۱۷ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 17 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «منصور کمالی کلوچانی» یکم فروردین ۱۳۴۷، در روستای ماشکار تابعه شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش اکبر (فوت ۱۳۵۱) کشاورزی می‌کرد و مادرش فاطمه نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. سپس به فراگیری علوم دینی در حوزه علمیه پرداخت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. هجدهم شهریور ۱۳۶۴، در فاو عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۸، پس از تفحص در شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد. او را علی نیز می‌نامیدند.

بسم رب الشهدا و الصدیقین

وی تا مقطع دوم راهنمایی در مدرسه امیرکبیر تحصیل کرد. پس از پایان تحصیلات، از طرف مدرسه به اردویی در کاشان اعزام شد. در همان‌جا به حوزه علمیه پیوست و به مدت سه سال به تحصیل علوم دینی پرداخت.

بعد از اتمام تحصیلات حوزوی، به‌ صورت داوطلبی راهی جبهه شد. مدتی از او بی‌خبر بودیم تا اینکه طی نامه‌ای فهمیدیم در گیلان‌غرب علیه بعثی‌ها در حال نبرد است. برای کسب اطلاعات بیشتر به کاشان رفتیم، اما کسی خبری از او نداشت. تنها نکته‌ای که از یکی از طلاب شنیدیم، این بود که منصور شناسنامه‌اش را دست‌ کاری کرده و سن خود را بالاتر برده تا بتواند به جبهه برود.

چهارده سال از او خبری نشد تا اینکه فهمیدیم در عملیات قادر (کربلای ۴) به شهادت رسیده است. سرانجام در تاریخ هفدهم بهمن ماه ۱۳۷۸ پیکر مطهرش توسط بسیجیان تفحص شد. پس از زیارت در حرم امام رضا (ع)، پیکر مطهرش به بندرعباس منتقل و در تاریخ هجدهم بهمن ماه ۱۳۷۸ در گلزار شهدای بهشت زهرا بندرعباس به خاک سپرده شد.

او همیشه در حال امر به معروف و نهی از منکر بود و لحظه‌ای نماز و روزه‌اش ترک نمی‌شد. اگر نمازی از وقتش قضا می‌شد، برای جبران آن روزه می‌گرفت. تلاوت قرآنش با لحنی دلنشین بود؛ به گونه‌ای که معنویت آیات در دل شنونده می‌نشست. در روستاها روضه‌خوانی می‌کرد و شب‌ها که پس از نیمه‌ شب بیدار می‌شدیم، صدای مناجات و نماز شبش را می‌شنیدیم. هیچ شبی نبود که از راز و نیاز با پروردگار غافل شود.

در نهایت باید گفت که قلم از وصف اخلاص و اعمال نیک او عاجز است.
خدایا! روح پاکش را در کنار حوض کوثر با ائمه معصومین محشور گردان.
الهی آمین یا رب العالمین.