نسبت به سرنوشت کشور بی‌تفاوت نباشیم

شهید کارمند «امیرمنصور یزدی» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «خواهر و برادران پیرو امام امت باشید. اگر در این موقعیت زمانی نسبت به مسائل این مملکت بی‌تفاوت باشید، خیانت به اسلام کرده‌اید.»

کد خبر: ۵۹۹۷۴۴

دوشنبه - ۱۷ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 17 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های اسالن تهران، شهید «امیرمنصور یزدی»، یادگار غضنفر و سکینه بیستم اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۹ در ری چشم به جهان گشود. او تاپایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. پاسدار بود. ازدواج کرد. به عنوان سپاه پاسداران در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر نوزدهم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به به شهادت رسید. مزار او در بهشت زهرای تهران واقع است.

فرازی از وصیت‌نامه شهید کارمند «امیرمنصور یزدی» را در ادامه می‌خوانید:

در جبهه‌ها طرف معامله با انسان خداست. با درود و سلام بر یگانه هستی بخش عالم بشریت و حجت خدا مهدی موعود ارواحنا لمقدمه فدا و نائب برحقش امام خمینی. برادران بیدار باشید که ما در امتحان سخت قرار گرفته‌ایم مبادا در این امتحان رد بشویم.

برادران خداوند بر ما ملت ایران منت نهاد که این نائب برحق امام را فرستاده تا ما را از راه ضلالت و گمراهی به صراط مستقیم و نور هدایت کند، پس ما باید شکرگزار این نعمت الهی باشیم. عزیزان من خیلی کوچکتر از آن هستم که بخواهم به شما خط بدهم ولی خلاصه مطلب این است که بروید در این پایگاه‌ها‌یی که نیرو به جبهه اعزام می‌کنند ببینید که چه کسانی در بین نیرو‌های اعزامی هستند. خودتان مسئله را خوب درک می‌کنید. امام را دعا کنید. دعا به جان نیرو‌های در جبهه کنید که این دعا‌ها هستند که کارسازند. به امید زیارت کربلای حسین (ع).

مادرجان من برای شما کاری نکردم ولی من از شما حلالیت می‌خواهم. مرا حلال کن این تو بودی که چنین فرزندی تحویل جامعه دادی،  خواهر و برادران پیرو امام امت باشید. اگر در این موقعیت زمانی نسبت به مسائل این مملکت بی‌تفاوت باشید، خیانت به اسلام کرده‌اید.

همسرم شما مسئله‌ای را که می‌گوئید، مرد در دامان زن به معراج می‌رود عملی کردید. همسرم کاری کن که رضای خدا در آن باشد، در گذر از کاری که نهی خدا در آن است شما در امر زندگی مختارید (با در نظر گرفتن مسائل اسلامی) آشنایان و دوستان مرا حلال کنید.

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار/ اندیمشک ساعت ۱ روز جمعه پنجم اسفند۶۲

انتهای پیام/