شهادت گریه ندارد؛ وصیتِ شهیدی که خواهان شادی بود

در آخرین پیامش نه تنها اشکی نریخت، که خواهان شادی شد؛ چرا که شهادت را بالاترین سعادت می‌دانست. سید جلیل اسماعیلی، سرباز جوانی که در وصیت‌نامه‌اش با آرامش نوشت: «برای من گریه نکنید، شهادت گریه ندارد». او رفت تا در بهشت موعود، به دیدارش بشتابیم.

کد خبر: ۵۹۹۶۷۹

يکشنبه - ۱۶ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 16 June

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید سید جلیل اسماعیلی قراری در بیست و سوم دی ماه ۱۳۴۱ در تهران دیده به جهان گشود. وی که تنها موفق به گذراندن دوره پنجم ابتدایی شده بود، با روحیه‌ای انقلابی و عشق به خدمت، به عنوان سرباز در ژاندارمری مشغول به خدمت شد.

این شهید بزرگوار که در بحبوحه دفاع از میهن اسلامی، داوطلبانه به جبهه‌های نبرد اعزام شده بود، در منطقه کردستان ـ دیواندره، با اصابت تیر به قلبش، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید اسماعیلی، با وجود سن کم، ایمان و اراده‌ای استوار داشت و وصیت‌نامه‌اش گواه عشق عمیق او به امام خمینی (ره) و آرمان‌های انقلاب اسلامی است. پیکر پاک این سرباز فداکار در بهشت زهرای تهران آرام گرفت.

در ادامه متن وصیت نامه شهید «سید جلیل اسماعیلی را بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود به رهبر کبیر انقلاب، امام خمینی (ره)، و درود به شهدای گلگون‌کفن انقلاب اسلامی ایران که با خون خود این انقلاب را آبیاری کردند. هر یک از شما باید خود را برای قیام قائم (عج) آماده سازید.

خدمت پدر و مادر عزیزم سلام عرض می‌کنم. امیدوارم از شهادت من خوشحال باشید؛ چرا که راهی را انتخاب کردم که سعادت در آن است. هرگز برای من گریه نکنید، چون شهادت گریه ندارد. خوشحال باشید!

به برادران و خواهران عزیزم عرض می‌کنم: در راه اسلام و در خط امام گام بردارید. خط امام، همان خط خدا و رسول خداست.

ای جوانان عزیز! به سوی جبهه بشتابید و برادران رزمنده خود را یاری کنید. ای جوانان! مگر حرف امام خود را نشنیدید که می‌فرمایند: «به سوی جبهه‌ها بشتابید»؟ چرا نشسته‌اید؟ برخیزید و ندای امام خود را لبیک گویید!

ای مادر عزیز که برای من زحمت کشیدی! می‌دانم چه آرزویی برای من داشتی، اما من باید به یاری اسلام می‌شتابم؛ چرا که اسلام به خون نیاز دارد.

ای پدر گرامی! مرا می‌بخشی که برای تو فرزند خوبی نبودم؟ مرا حلال کن. چند وصیت دارم که می‌خواهم برایم انجام دهید: اول، نماز و روزه‌های قضای مرا ادا کنید. دوم، از تمام دوستان، آشنایان و فامیل حلالیت بطلبید. دیگر حرفی ندارم. از خداوند بزرگ برای شما صبر خواستارم. خداحافظ! به امید دیدار در بهشت موعود.

امام را دعا کنید و از خداوند طول عمر برای امام بخواهید.

سید جلیل اسماعیلی  22 اردیبهشت 1362

دیواندره - کردستان

انتهای پیام/