وصیت نامه شهید «تیمور معظمی گودرزی»؛

گریه برای اباعبدالله الحسین (ع) ثواب عظیمی دارد

شهید «تیمور معظمی گودرزی» در فرازی از وصیتنامه خود نوشته است: این حقیر اگر لایق باشم در راه پرافتخار حسین (ع) قدم می‌گذارم و جامه ننگ و ذلت بار را نمی‌پوشم. اگر خواستید گریه کنید برای اباعبداله الحسین گریه کنید که ثوابی بس عظیم دارد.

کد خبر: ۵۹۹۴۷۱

پنجشنبه - ۲۷ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 27 June

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «تیمور معمظمی گودرزی» پانزدهم فروردین ۱۳۴۰، در روستای ملمیجان از توابع شهرستان بروجرد به دنیا آمد. دانشجوی رشته تربیت معلم بود. ازدواج کرد. تنها پسر خانواده بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دوم خرداد ۱۳۶۵، در حاج‌عمران عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، به شهادت رسید. پیکرش ۸ سال در منطقه باقی ماند و سال ۱۳۷۳، پس از تفحص، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیتنامه شهید به شرح زیر می باشد:

بسم الله الرحمن الرحيم

ولاتحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون

با سلام و درود بيكران بر امام زمان (عج)و نايب برحقش حضرت امام خميني رهبر كبير مستضعفان جهان و با درود مخلصانه نثار روح شهيدان راه اسلام و حقيقت  و با سلام بر مجاهدان في سبيل الله.

وصيت نامه خويش را به رشته تحرير درمي‌آورم. اولين مطلبي كه به نظر اين حقير جلب نظر مي‌كند اين است كه در اين موقع حساس كه اسلام و شرافت انساني در بين است وظيفه تمام مسلمين واقعي است كه در راه خدا و فقط براي رضاي حق تعالي بپاخيزند و از هيچ نيروي شيطاني هراسي نداشته باشيد كه بنا به فرموده امام امت نيروي خدا بالاتر از تمام نيروهاست و بقول پيامبر بزرگوار مجد و عظمت براي فرزندان خود به يادگار بگذاريد و جبهه‌ها را خالي نكنيد.

اي برادران مسلمان مردانه به جبهه‌ها هجوم آوريد و كساني كه توانايي آمدن ندارند پشت جبهه‌ها را گرم نگه‌داريد. تا كار اين صدام و صاميان بي‌دين و متجاوز را يكسره كنيد و از دين و ناموس خويش دفاع كنيد كه اگر خداي ناكرده اين مزدور (صدام) جان بگيرد بلايي به سر اسلام و مسلمانان مي‌آورد كه زبانم لال هيچ مسلماني جرأت نماز خواندن و ادعاي مسلماني كردن نخواهد داشت.

ولي در آخر وصيتي به پدر و مادر عزيزم كه ايشان را از جانم بيشتر دوست مي‌دارم و بي نهايت شرمنده‌ام از اينكه هيچ گونه خدمتي نتوانستم به ايشان بنمايم و همچنين از همسر و خواهرانم كه اميدوارم خداوند به شما همگي صبر عنايت فرمايد و از شما عاجزانه تقاضامندم در مرگم گريه و زاري نكنيد كه دشمنان اسلام شاد مي‌شوند.

اين حقير اگر لايق باشم در راه پرافتخار حسين (ع)قدم مي‌گذارم و جامه ننگ و ذلت بار را نمي‌پوشم. اگر خواستيد گريه كنيد براي اباعبداله الحسين گريه كنيد كه ثوابي بس عظيم دارد.

سفارشي كه دارم اين است كه شما (پدر و مادر)و همسر و خواهرانم اشتباهات مرا ببخشيد و از خداي بزرگ برايم طلب مغفرت نماييد. چون در تمام طول زندگيم هميشه مرتكب معصيت شده‌ام و اطاعت خالق خويش را نكرده‌ام. غصه نخوريد با سرافرازي و سربلندي زندگي كنيد چون تنها پسرتان را در راه خدا هديه كرده‌ايد.

خواهران كوچكم و خواهرازاده‌ها و عموزاده‌هايم را بجاي من ديده بوسي نمائيد و از ايشان تقاضا دارم كه راه حق را ادامه دهيد و امام امت را دعا كنيد تا هميشه در درگاه خدا سربلند و سرافراز باشيد. مادر،پدر عزيزم و همسر و خواهران مهربانم و وابستگان و دوستان از اينكه با شما خداحافظي نكرده‌ام مرا ببخشيد.

درود بر حسين (ع)و بر شهيدان راه حق تعالي

خداحافظ

به اميد پيروزي نهايي اسلام بر قواي كفر جهاني

تيمور معظمي گودرزي

انتهای پیام/