دست‌نوشته‌‌ به جا مانده از شهید «محمد احترامی سرخایی»

نامه‌ای از شهید به پدرش

دست‌نوشته شهید گرانقدر «محمد احترامی سرخایی» برای علاقه‌مندان منتشر می‌شود. وی در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: پدر جان، اکنون که برایتان نامه می‌نویسم، ساعت ۸ شب است. راستش نمی‌دانم چه می‌نویسم، چون بچه‌ها سر و صدا راه انداخته‌اند. اگر جمله‌ای را اشتباه یا پس و پیش نوشتم، ببخشید. قبلاً نامه‌ای برایتان فرستاده‌ام اما نمی‌دانم رسیده است یا نه. تاکنون هم از شما نامه‌ای به دستم نرسیده است.

کد خبر: ۵۹۹۰۶۲

شنبه - ۰۸ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 08 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمد احترامی سرخایی» چهارم آذر ماه ۱۳۴۴، در روستای کلوچان تابعه شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش سلیمان، کارمند اداره برق بود و مادرش سکینه نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. نوزدهم دی ماه ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. پیکرش را در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

نامه دست‌نوشته شهید محمد احترامی سرخایی:

بسمه تعالی

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی، امام امت خمینی بت‌شکن، که با پیام‌های پی‌درپی خود، پشت ابرقدرت‌ها و نوکرانشان را به لرزه درآورده و از طرفی قلب رزمندگان و مردم را گرم نگه داشته است. پیام‌های ایشان شور و شوقی در دل عاشقان امام حسین (ع) به وجود آورده که همچون عاشقی می‌سوزند تا به معشوق خود برسند.

خدمت پدر عزیز و گرامیم، مشهدی سلیمان گرامی،
پس از تقدیم سلام، سلامتی وجود مبارکتان را از درگاه خداوند متعال خواستارم و امیدوارم به یاری خدا شب و روز را به خوبی و خوشی بگذرانید و در تمام لحظات زندگی به یاد خدا باشید.

پدر جان، اکنون که برایتان نامه می‌نویسم، ساعت ۸ شب است. راستش نمی‌دانم چه می‌نویسم، چون بچه‌ها سر و صدا راه انداخته‌اند. اگر جمله‌ای را اشتباه یا پس و پیش نوشتم، ببخشید. قبلاً نامه‌ای برایتان فرستاده‌ام اما نمی‌دانم رسیده است یا نه. تاکنون هم از شما نامه‌ای به دستم نرسیده است.

مشهدی قدرت و محمد اکبرزاده هم با ما هستند. هوای اینجا سرد است و ابرهای غلیظ و سیاه، آسمان را پوشانده‌اند. گاهی باران شدیدی می‌بارد. شطی که کنار ما قرار دارد، آرام است؛ از یک طرف آن به خلیج فارس می‌رسد و از طرف دیگر به یک سد شنی مربوط می‌شود. دیروز با قایق تا دهانه خلیج فارس رفتیم و دوباره برگشتیم.