وصیت‌نامه شهید «محمد احترامی سرخایی»

ای کاش می‌توانستم همچون شمع در راه انقلاب بسوزم

شهید «محمد احترامی سرخایی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: با خود می‌گویم که ای کاش من همه چیز این انقلاب را درک کرده بودم و تمام وجودم را همچون شمعی در راه انقلاب گداخته بودم. با این وجود، به خود می‌بالم که بار دیگر توفیق یافته‌ام راهی جبهه شوم.

کد خبر: ۵۹۹۰۵۴

شنبه - ۰۸ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 08 June

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «محمد احترامی سرخایی» چهارم آذر ماه ۱۳۴۴، در روستای کلوچان تابعه شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش سلیمان، کارمند اداره برق بود و مادرش سکینه نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. نوزدهم دی ماه ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. پیکرش را در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسمه تعالی

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی، امام امت خمینی بت‌شکن و با سلام بر شهیدان انقلاب اسلامی و درود بر امت شهید پرور استان هرمزگان.

بارالها! قلبم را گناهان فرا گرفته است؛ از درگاهت طلب آمرزش می‌کنم و از تو می‌خواهم مرا به راه راست هدایت فرمایی.

اکنون که به عنوان یک رزمنده عازم جبهه هستم، هیچ آرزویی جز پیوستن به صفوف تو و رزمندگان و نابودی دشمنان ندارم. سراپای وجودم سرشار از هیجان است و از عشق به خدا و شوق دیدار مولایم، قلبم به تپش افتاده است.

با خود می‌گویم که ای کاش من همه چیز این انقلاب را درک کرده بودم و تمام وجودم را همچون شمعی در راه انقلاب گداخته بودم. با این وجود، به خود می‌بالم که بار دیگر توفیق یافته‌ام راهی جبهه شوم.

پروردگارا! از عمق جان تو را ستایش می‌کنم و به درگاهت پناه می‌آورم، به امید آنکه هرچه زودتر این لکه ننگ که باعث بی‌آبرویی اعراب شده است، از دامن آنان پاک شود.

والسلام