قسمت دوم خاطره روزنوشت شهید «درویش زارع»

دوره آموزشی و گاز اشک آور

شهید «درویش زارع» در دفترچه خاطرات خود می‌نویسد: «روز ۲۵ بهمن سال ۱۳۶۳ آخرین کلاس بود که اعلام کردند همه با بادگیر و لباس نظامی بیایند نمازخانه و ما به نمازخانه رفتیم و به هر نفر یک ماسک دادند و ما را به داخل یک گودال بزرگ بردند...» قسمت دوم خاطره روزنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۹۸۹۱۶

يکشنبه - ۱۶ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 16 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «درویش زارع» ۱۷  تیر سال ۱۳۴۹ در روستای بیزجان شهرستان کامفیروز دیده به جهان گشود. دوران کودکی را گذراند و هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوم راهنمایی بود که جنگ شروع شد و با دست‌بردن در شناسنامه راهی جبهه شد. وی سرانجام ۲۷ شهریور ۱۳۶۵ به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای بیزجان علیا به خاک سپرده شد.

خاطره روزنوشت قسمت «2» :

بسم الله الرحمن الرحيم 25 بهمن سال 1363.  حدود يک هفته بود که کلاس ش ميم ره (خلاصه عبارت شیمیایی-میکروبی-رادیواکتیو) برای ما می‌گذارند.

روز 25 بهمن سال 1363 آخرين کلاس بود که اعلام کردند همه با بادگير و لباس نظامی بيايند نمازخانه و ما به نمازخانه رفتيم و به هر نفر يک ماسک دادند و ما را به داخل يک گودال بزرگ بردند.

چند نفر از برادران پاسدار در اطراف گودال ايستادند ناگهان گاز دودافزا و اشک‌آور به درون گودال انداختند و بچه‌ها هر کدام که ماسک را سريع زد، گاز نخورد و من هم از آن دسته که گاز نخورده بودند، بودم.

بعد ما را به داخل کانال بردند و گفتند ماسک ها را در بياوريد ما هم در آورديم و امّا ناگهان باز هم گاز ريختند ولی اين بار دسته جمی گاز خوردند و ناگهان تويوتا با عامل خنثی کننده و آمبولانس آمد، ياد آن روز گرامی باد و ما چند قطعه عکس برداری کرديم. والسلام.

انتهای متن/