وصیت شهید محمد اکبری «۱»

شهدا همچون نور درخشیدند بر دل‌های افسرده

شهید «محمد اکبری» در وصیت خود می‌نویسد: «شهيدان ای شمع‌های محفل بشريت، ای پاک‌ترين بندگان خدا، ای کسانی که با گام‌های استوار راه ثارالله را پيموديد، ای قهرمانانی که گوش به فرمان اولياء الله بوديد درخشيديد همچون آذرخش، تابيديد بر دل‌های افسرده و با ايثار خون پژمردگی جامعه را شادابی و انقلاب را دوام بخشيديد...» متن کامل وصیت اول این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۹۸۳۱۳

شنبه - ۲۹ شهريور ۱۴۰۴ / 1404 29 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «محمد اکبری» هفتم مرداد سال ۱۳۴۰ دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در رشته ادبیات گذراند. در 18 سالگی برای خدمت سربازی نام نویسی کرد و برای گذراندن دوره آموزشی به تهران اعزام شد. پس از سه ماه آموزش نظامی به پیرانشهر و در ادامه به منطقه سردشت رفت. وی پس از رشادت‌های فراوان سرانجام ۳۰ شهریور سال ۱۳۶۱ با اصابت گلوله در سردشت به شهادت رسید. پیکر پاکش در اوز لارستان به خاک سپرده شد.

متن وصیت  «۱» : شهدا همچون نور درخشیدند بر دل‌های افسرده

بسم الله الرحمن الرحيم به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان.

شهيدان ای شمع‌های محفل بشريت، ای پاک‌ترين بندگان خدا، ای کسانی که با گام‌های استوار راه ثارالله را پيموديد، ای قهرمانانی که گوش به فرمان اولياء الله بوديد درخشيديد همچون آذرخش، تابيديد بر دل‌های افسرده و با ايثار خون پژمردگی جامعه را شادابی و انقلاب را دوام بخشيديد، سوختيد اما به سوی معبود خويش پر گشوديد. پيکر پاکتان بر زمين افتاد ولی مناديان توحيد شديد و با بانگ رسای خود در گوش‌های شنوا و ناشنوا طنين " لا اله الا الله " افکنديد.

سخن از شهيد است، از عاشقان مخلص خدا، از پویندگان راه سرور شهيدان، کاروانی گلگون از رزمندگان راهی کربلا که به فرمان کاروان سالاری از سلاله پاک پيامبر قدم در ميدان نبرد نهادند. سخن از دلاوری سرفراز از جندالله که به لقاءالله پیوست.

خداوندا تورا سپاس می‌گويم برای نعمت‌های بی‌کرانت و شهادت می‌دهم که معبودی نيست به جز خدای يکتا و محمد فرستاده و رسول اوست برای هدايت و خلق و تبيين خط ضلالت و گمراهی از خط نور و هدايت و شکر می‌گويم تو را به خاطر اين که به من امکان دادی تا آگاهانه به سويت قدم برداشته و از مشمولان رحمت خاصت باشم.

امروز فرزند رشيد حسين(علیه السلام)، روح خدا، بت شکن زمان، محبوب قلوب مستضعفين، اين پرچم خونين را بر دوش کشيده و انسان‌های پاک و حق طلب را به دفاع از حقيقت می‌خواند. در اين عصر به اصطلاح تمدن و در حقيقت تجدد انسان‌های مسخ شده را به خدا می‌خواند.

آری امروز درگيری ما با دشمن به خاطر مسائل جغرافيايی و از اين قبيل نيست؛ امروز ما می‌جنگيم تا با حاکميت اسلام، تمامی محرومين و مستضعفين جهان را از چنگال ابرجنايتکاران بی رحم برهانيم و نور و عدالت را بر جهان حاکم سازيم و آن‌ها با تمامی قوا مهيا شده‌اند تا اين نور خدا را خاموش کنند، غافل از اين که بالاخره حق پيروز است و مستضعفين وارثان به حق زمين .

انتهای متن/