وصیت‌نامه به دست‌خط خود شهید «مصطفی صفرزاده انامق»

در این لحظات حساس تهاجم و خصم، به وظیفه خود عمل کنید

پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد آذربایجان شرقی به مناسبت سالروز شهادت شهید «مصطفی صفرزاده انامق» وصیت‌نامه این شهید بزرگوار را به دست خط خودش برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند.

کد خبر: ۵۹۷۸۰۷

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۴ / 1404 20 May

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید مصطفی صفرزاده انامق سوم فروردین ۱۳۴۷، در روستای انامق از توابع شهرستان مرند به دنیا آمد. پدرش علی (فوت ۱۳۶۴)، کشاورزی می‌کرد و مادرش حبیبه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. قالیبافی می‌کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیستم مرداد ۱۳۶۶، در دزفول به شهادت رسید. تا کنون اثری از پیکرش به دست نیامده است.

در متن وصیت‌نامه این شهید گرانقدر چنین آمده است:

بسمه تعالی

چند کلامی به عنوان وصیت عرض می‌کنم. اگرچه خود را بیش از هرکس محتاج به پند و اندرز می‌دانم.

برادران عزیزم! در کسب ذخائر اخروی به خود هیچگونه تزلزل و سستی راه ندهید و موانع رُشد خود را یک به یک از سر راه خود بردارید. انشاالله که به مقصد خواهید رسید.

دوستان عزیزم! بدانید که لحظات و فرصت‌ها همانند ابر می‌گذرند و این عُمر ما است که در این مقوله مانند تیر است که از ترکش ایام رها شده و به سرعت به نقطه پایان نزدیک می‌شود. لذا باید حداکثر استفاده را از عمری که خداوند به ما عنایت داشته کرده و آن را وسیله نجات از عذاب ابدی و قهرالهی و رسیدن به قرب الی الله و جای گرفتن در مکان امن الهی نمائیم. « الدنيا مَزرَعةُ الآخِرَةِ »

قال رسول‌الله(ص): « ثلاثةٌ مَعصومونَ مِن إبليسَ و جنودِهِ: الذاكرونَ للّه ِ، و الباكُونَ مِن خَشيَةِ اللّهِ،  و المُستَغفِرونَ بِالأسحارِ »

خدایا! شاکرم به درگاهت که این نعمت را به من دادی تا بتوانم در برابر تو در راه اهداف حکومت اسلامی، محبس‌های دنیوی را فراموش کنم و فقط راه الهی را در نظر داشته باشم.

مادر عزیزم! می‌دانم که غم از دست دادن فرزند برای مادر بسیار مشکل و دشوار است. اگر بگویم من را فراموش کن! می‌دانم که برایت غیرممکن است. ولی مادر عزیزم، عمر دنیا کوتاه است. بالاخره آدمی روزی آمده و روزی خواهد رفت. پس چه بهتر که این مرگ، شهادت در راه الله باشد.

از همه می‌خواهم که وظیفه شرعی خود را دراین لحظات حساس که اسلام مورد تهاجم و خصم قرار گرفته  تشخیص داده و عمل نمایند.

ای اهل وطنم! اول اینکه اگر از این بنده حقیر رنجیده خاطر شدید، به بزرگی خودتان مرا ببخشید. من جنازه پدرانم را ندیده‌ام ولی چون جوانم، جنازه‌ام را پیش پای پدرانم دفن کنید. بدانید که شهادت آرزویم بوده است و حاضرم صدها بار کشته شوم و باز زنده شوم و دوباره شهید راه الله باشم.  والسلام .

مصطفی صفرزاده انامق

انتهای پیام/