بازگشت یادگاری های شهید «محراب بشارتی» پس از چهل روز

چهل روز پس از پرواز آسمانی سرباز وطن، شهید محراب بشارتی، ساک و وسایل شخصی‌اش با سکوتی سنگین و بوی دل‌انگیز شهادت، به آغوش مادر رسید؛ یادگارهایی که قصه غیرت و ایستادگی را روایت می‌کنند.

کد خبر: ۵۹۷۷۸۰

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۴ / 1404 20 May

به گزارش نوید شاهد گیلان، شهید محراب بشارتی جفرودی در ۱۴ آبان ۱۳۷۹ در روستای حسن‌رود دیده به جهان گشود. او دوران کودکی و نوجوانی خود را با عشق به خانواده و وطن سپری کرد و دیپلم خود را در شهرستان خمام دریافت نمود. پس از آن، برای انجام خدمت مقدس سربازی در واحد یگان ویژه به تهران اعزام شد؛ مسیری که قرار بود پایانش بازگشت به خانه باشد، اما به قافله شهیدان ختم شد.

در دوم تیرماه ۱۴۰۴، هنگامی که تنها چهل روز تا پایان خدمت سربازی‌اش باقی مانده بود، این سرباز وطن در حمله تروریستی رژیم منحوس صهیونیستی به پادگان تهران به مقام والای شهادت نائل آمد. محراب که در زمان شهادت ۲۵ سال داشت، فرزند ارشد خانواده‌ای بود که امید و تکیه‌گاهشان به قامت بلند و قلب پرمهر او گره خورده بود. اکنون، تنها یادگارهایش برای برادر ۹ ساله‌اش مانده تا در قاب کوچک خاطرات کودکی، چهره برادر شهیدش را جست‌وجو کند.

چهل روز پس از آن روز خونین، بامداد غم و افتخار دوباره بر خانه خانواده بشارتی سایه انداخت؛ زمانی که ساک و وسایل شخصی محراب، با بوی خاک جبهه و عطر شهادت، به خانه بازگشت. هر پیراهن، هر نوشته و هر یادداشت، روایتگر روزهایی است که او با لبخند، خدمت به وطن را افتخار خود می‌دانست.

این ساک، تنها یک وسیله شخصی نیست؛ پرچمی است از غیرت، امانتی است از آرمان، و سندی است از مظلومیت سربازی که در راه دفاع از امنیت ایران، جان بر کف نهاد. بازگشت آن، بغضی را در گلوی مادر نشاند که با اشک و زمزمه نام فرزندش گره خورد؛ مادری که گرچه داغدار است، اما سربلند از اینکه فرزندش نام خود را در دفتر جاودانگان وطن ثبت کرده است.

نام «محراب بشارتی» از این پس نه تنها در شناسنامه‌ای خاموش، که در قلب تاریخ این سرزمین خواهد درخشید؛ جوانی که با خون خود نوشت: امنیت و عزت ایران، خط قرمز ماست.