گفتگوی اختصاصی نوید شاهد با مادر شهید مدافع حرم شهید جواد الله کرم:

فداکاری مدافعان حرم؛ راه مقدسی که ادامه دارد

به مناسبت سالروز بزرگداشت شهدای مدافع حرم، مادر شهید جواد الله‌کرم از رشادت‌های فرزندش و اهمیت حفظ راه شهدا می‌گوید. او باور دارد که مقاومت و ایستادگی مردم و خانواده‌های شهدا، ادامه‌دهنده راه ارزشمند مدافعان حرم است.

کد خبر: ۵۹۷۶۹۵

يکشنبه - ۱۹ مرداد ۱۴۰۴ / 1404 19 May

به گزارش خبرنگار نوید شاهد؛ به مناسبت بزرگداشت شهدای مدافع حرم، فرصتی پیش آمد تا با مادر شهید مدافع حرم جواد الله کرم، یکی از فرماندهان مقاومتی که در دفاع از حرم عمه سادات به فیض شهادت نائل آمد، گفت‌وگو کنیم. این خانواده نه تنها در دوران دفاع مقدس بلکه در مسیر دفاع از حرم نیز پیشگام بوده‌اند و هنوز هم با روحیه‌ای استوار در خط مقدم جهاد و مقاومت ایستاده‌اند. در این گفتگو، مادر شهید از خاطرات و باورهای عمیقش می‌گوید و از نقش جهاد تبیین در شرایط امروز کشور سخن می‌گوید.

خانم ولدخانی، لطفاً برایمان از دوران کودکی شهید جواد الله کرم بگویید. شخصیت او در آن سال‌ها چگونه بود؟
جواد حتی در نوزادی هم بسیار آرام و خوش‌خواب بود. آنقدر آرام که گاهی نگران می‌شدم. بزرگ‌تر که شد، قدش بلندتر از هم‌سن‌وسالانش بود و در مدرسه همیشه آرام و بدون مشکل بود. هیچ وقت کسی از او شکایت نمی‌کرد. کم کم با حمایت برادر بزرگ‌ترش که خودش جانباز دفاع مقدس است، به مسجد و پایگاه بسیج رفت. مسجد بود که او را ساخت و او هم به دنبال راهش رفت.

نقش شما به عنوان مادر در تربیت چنین فرزندی چطور بود؟
من معتقدم لقمه حلال پدر خیلی موثر است، اما مادر نقش اصلی در تربیت بچه‌ها دارد. اگر مادر با محبت و خوش‌رویی با فرزندش رفتار کند، بچه‌ها نیز به او اعتماد می‌کنند و هر کاری می‌کنند، برایش تعریف می‌کنند. اخلاق پدر و مادر هم بسیار مهم است. باید بچه‌ها را با احترام تربیت کنیم و چیزی را با اجبار به آن‌ها تحمیل نکنیم.

رفتار جواد در منزل چگونه بود؟
زمانی که مجرد بود، گاهی رو به قبله می‌ایستاد و سلام می‌داد یا ناگهان به سجده می‌رفت. من معتقدم شهدا جلوتر از ما آماده می‌شوند. آن‌ها می‌دانند چه اتفاقی در راه است، ما نمی‌دانیم. مثل حاج قاسم سلیمانی که می‌گفت شرط شهید شدن، شهید بودن است.

چطور شد که جواد به مدافع حرم تبدیل شد؟
از سال ۹۰ مدام به ماموریت می‌رفت و ما نمی‌دانستیم کجا می‌رود. حتی یک سال طول کشید تا برگشت. جهاد عقیده است و زندگی برای این راه. او عاشق مسجد و مسیر مقاومت بود. خیلی به دمشق علاقه داشت و اغلب حواسش پیش ما نبود.

درباره روز شهادت جواد برایمان بگویید.
۱۹ اردیبهشت، روز اول شعبان بود. آن روز آیه «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون» در ذهنم تداعی شد. بعد از ظهر، خبر شهادتش در فضای مجازی منتشر شد و دخترم که به خانه آمد خیلی ناراحت بود. آن آیه قرآن خبر شهادت جواد را به من داده بود. وقتی خبر رسمی را شنیدم، آرام بودم و گفتم «ان وعد الله حق»؛ یعنی خدا وعده‌اش را حتما عملی می‌کند.

چطور این آرامش را حفظ کردید؟
آرامش من از با خدا بودن است. اگر از خود بگذری، به خدا می‌رسی. قرآن همه چیز را گفته است. ما باید فرزندانمان را قرآنی تربیت کنیم. این چهار سال مفقود بودن او هم برایم سخت نبود چون قرآن خواندم و به ذکر خدا توکل داشتم.

در مورد وظیفه ما در برابر انقلاب و جهاد تبیین چه نظری دارید؟
اولین وظیفه این است که خودمان عمل کنیم و بعد دیگران را آگاه کنیم. اخلاق خوب می‌تواند همه را به راه بیاورد. با پرخاش و تندی هیچ چیز درست نمی‌شود. جواد همیشه می‌گفت باید جوان‌ها آگاه باشند و خانم‌ها با کسب آگاهی و دانش بتوانند از پس زندگی خود برآیند.

درباره اهمیت مطالعه چطور فکر می‌کنید؟
مطالعه به انسان آگاهی می‌دهد و کمک می‌کند در راه درست نماند. جواد هم بسیار اهل مطالعه بود.

خاطره‌ای هم دارید؟
یک روز بعد از شهادت جواد، مادران و همسران شهدا را دعوت کردند. حاج قاسم سلیمانی از ما پرسید که آیا جواد پسر شما بود؟ گفت چه پسر نازنینی بود. من گفتم شما سلامت باشید. همسر جواد و من گفتیم اگر دوباره نیاز باشد، باز هم او می‌رود.

با توجه به جنگ ۱۲ روزه که اخیراً رخ داد، نظر شما چیست؟
این جنگ برای مردم ایران یک هشدار بود. مردم فهمیدند دشمن به زن، کودک، نظامی و غیرنظامی رحم نمی‌کند. جنگ، چهره واقعی صهیونیست‌ها را نشان داد. وظیفه ما این است که جهاد تبیین کنیم و این واقعیت‌ها را به مردم بفهمانیم.

درباره ادامه راه مقاومت چه نظری دارید؟
از آغاز تا امروز، من و هفت فرزندم در کنار سپاه اسلام ایستاده‌ایم و به این راه افتخار می‌کنیم.می دانم که دنیا اسلام امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بیداری و وحدت است و ما خانواده های شهدا در این راه نقش تعیین کننده داریم.

گفتنی است؛ شهید مدافع حرم «جواد الله کرم» متولد دوم تیر ماه سال 1360 و اهل محله مهرآباد تهران بود. وی از مستشاران زبده نظامی و فرماندهان مقاومت بود که برای دفاع از حرم عمه سادات داوطلبانه به سوریه اعزام شد. او سه بار در سال های 93 و 94 در جریان جنگ سوریه مجروح شد. در جریان حمله نیروهای تکفیری به خان‌طومان در جنوب غرب حلب در زمان آتش ‌بس در 19 اردیبهشت سال 95 به شهادت رسید. پیکر وی در منطقه ماند و در زمره شهدای جاویدالاثر قرارگرفت. او می گفت: «مهم نیست چه مسئولیتی داریم و کجا هستیم، هرجا که هستیم باید درست انجام وظیفه کنیم.»
پیکر پاک این شهید والامقام پس از چهار سال مفقودالاثری، طی عملیات تفحص پیکر شهدای مدافع حرم در منطقه خان‌طومان کشف و شناسایی شد و دهم خردادماه 1399 به کشور بازگشت و در قطعه 50 گلزار شهدای تهران به خاک سپرده شد.

یاد و نام همه شهدای اسلام گرامی باد.

انتهای پیام/ آ