اربعین عاشورائیان غدیر؛ «خون تو شمس الضحی است»....

امسال، اربعین، زودتر آمد؛ اربعین عاشوراییانی که عید غدیرشان، عید قربان بلاجویان دشت کربلایی شد و عاشورای غدیر ما، ایران را کربلای دیگر کرد. ای سرباختگان ملت امام حسین(ع)! ای فدیه های ایران شهیدان! سلام بر شما که ملت ما را فاتحان قله عظمت انسان کردید. سلام بر شما که معنای زنده بودن را در حیات جاویدتان به جهان آموختید و تسلیم‌ نشدن را یاد یک تاریخ دادید. سلام ای بخون خفتگان که قافله دل ما را تا کهکشان کرامات کبریایی شهادت، به بلندای جاودانگی بردید و پاره پیکر و بی سر، بالا بلند جان و جهانمان شدید. ای ایران! ای شهیدستان تاریخ! ای جغرافیای بیکرانگی عشق در این جهنم جنون و جنگ و جنایت! بمان و سر از اوج آسمان برآر، که شهیدان، نام سبز تو را سرخ، به خط خون بر قاف قلب ابدیت نوشته اند....

کد خبر: ۵۹۶۵۹۱

يکشنبه - ۰۵ مرداد ۱۴۰۴ / 1404 05 May

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، یک اربعین از شهادت قافله سالاران پیروزی و سرافرازی این ملت، شهیدان عاشورایی ترین غدیر تاریخ اسلام و ایران، شهیدان عزت و اقتدار سرزمین عشق و شرف و شهادت گذشت. چهل روز پیش، رژیم منحوس و پلید صهیونی، با تجاوز به حریم مقدس این سرزمین، در اولین ساعات آغار جنگی که به پشتگرمی همه جهان سلطه و استکبار به این ملت مظلوم مقاوم، تحمیل کرد، شماری از بلندپایه ترین و برجسته ترین فرماندهان ارشد نظامی و دانشمندان و نخبگان علمی کشور را به شهادت رساند و داغی بزرگ بر دلها نشاند. شدت وحشی‌گری و بی‌رحمی دشمن و حجم و وسعت دامنه جنایت، بگونه ای بود که عمق کینه و خباثت دشمن را از معماران و مجریان پروژه ملی و اقتدارآفرین دفاع موشکی و هسته ای و راهبرد بازدارندگی دفاعی ایران، آشکارا به نمایش گذاشت.
ما اگرچه در این جنگ نابرابر و ناجوانمردانه تحمیل شده، عزیزترین، محبوبترین و بلندقامت ترین قله های اقتدارمان را از دست دادیم و خیل پرشماری از دانشمندان ارزشمند و مدافعان امنیت و حافظان حریم این سرزمین و بسیاری از انسانهای بیگناه از کودک نوزاد تا مادران جوان در کنار فرزند را با پیکری خرد و خاکستر شده زیر آوار یافتیم و بزرگترین داغهای روزگار را یکجا تجربه کردیم و آوار سنگین مصیبتی بهت آور و جانسوز، هر لحظه بر سرمان ریخت، اما ثمرات و برکات خون این شهیدان، که در عین مظلومیت و معصومیت و غربت، آیه های استقامت و ایمان و سروهای قدافراشته ی  استواری و پایداری یک ملت شدند، آنچنان عظیم بود که بابد سالها بگذرد تا دریابیم چه اعجازی داشت این شهادتهای بیدارگر و برکت آفرین...

قربان، غدیر، عاشورا.... به خط خون!

عاشورائیان غدیر، با شهادت درس آموز و الهام بخش خود، چراغ راه مکتب مقاومت و آیین عزت و کرامت در طریق شهادت شدند. این شهدا در استقبال از عید غدیر. عیدالله الاکبر، عید عبودیت و عروج انسان کامل بر قله قرب و بر بلندای خلافت الهی، عید قربان را با قربانی کردن خویش در راه بزرگترین مقصد، تجسم بخشیدند و آن را به عاشورا پیوند زدند. عاشورایی که جشن جان عاشقترین بندگان حق در تشرف به کمال خلقت است. شهیدان بزرگ آن روز در عین مظلومیت، و در نهایت معصومیت و پاکی و بی دفاع بودن در زیر آتش جنون جنایت و وحشی‌گری رذیلانه دشمن، با خونشان خطی ترسیم کردند از امتداد قربان تا غدیر و تا عاشورای حسین (ع).... قربان، عید از خود گذشتگی است و قربانی کردن منیت و نفس در قربانگاه فنای در دوست و در مسلخ عشق و ایمان و یقین. غدیر، عید اکمال بندگی است و رسیدن به اوج عبودیت و معراج بر ذروه ی ربوبیت. و آنگاه که غدیری شدی و مخمور و مست از نشئه ازلی جام باده ولایت اهل الله، شایسته مقام شهادت خواهی شد. همان که در مکتب و منطق ائمه طاهرین (ع) غایت سلوک مهاجران الی الله است و منتهای نظاره به وجه الله و در کلام سیدالساجدین و زین العابدین (ع) : عادتنا القتل و کرامتنا الشهاده... آری در این مکتب، شهادت، مرگ نیست، سرچشمه و سر و سرود هر زندگی است که همه زنده بودنها از آن‌ می جوشد. شهادت، عزت است و کرامت آل الله ‌و راهبران طریق توحید و تعبد حق... و:
در عشق، زنده باید، کز مرده هیچ ناید
دانی که کیست زنده؟ آنکو ز عشق زاید