فرازی از وصیت‌نامه شهید «اسماعیل بحری»؛

باید مثل اصحاب امام حسین(ع) پشتیبان این امام بزرگوار باشیم

شهید «اسماعیل بحری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «ما دنباله‌رو امام حسین(ع) هستیم، چون شیعه هستیم و باید مثل اصحاب امام حسین(ع)، پشتیبان این امام بزرگوار باشیم ...»

کد خبر: ۵۹۶۵۶۴

شنبه - ۰۴ مرداد ۱۴۰۴ / 1404 04 May

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «اسماعیل بحری»، سوم مهر ماه سال ۱۳۳۸ در شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش محمدعلی، شیرینی‌فروش بود و مادرش بتول نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته حسابداری درس خواند، دیپلم گرفت، کارمند جهادسازندگی بود، سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد.

این شهید بزرگوار از سوی جهاد سازندگی در جبهه حضور یافت، چهارم تیر ماه سال ۱۳۶۶ در سردشت توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به شکم شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید اسماعیل بحری:

فرزندم ما دنباله‌رو امام حسین(ع) هستیم، چون شیعه هستیم و باید مثل اصحاب امام حسین(ع) پشتیبان این امام بزرگوار باشیم. امروز باید از فرزند دلبند خود و تمام زندگی و خوشی‌ها دست کشیده و به جبهه بیائیم. فرزندم اگر زندگانی جنگ ایران و عراق را با جنگ‌های زمان امام حسین (ع) مقایسه کنی مشاهده می‌کنی که هیچ فرقی ندارد.

آنجا هم جنگ اسلام و کفر بود. اینجا هم همچنین آنجا کودک در گهواره و تازه داماد و پیرمرد‌ها را می‌کشتند. اینجا هم همینطور یعنی دشمن از هیچ چیزی واهمه ندارد نه خیانت، نه تجاوز نه کودک می‌شناسند و نه پیرزن و نه پیرمرد هیچ چیزی نمی‌شناسند. فرزندم امیدوارم که به سنی رسیده باشی که بفهمی من چه می‌گویم.

البته خلاصه می‌کنم اگر بیشتر خواستی اسلام زمان امام حسین(ع) و بعد از آن را و اسلام احیاء شده در ایران را و جنگ‌های به وقوع پیوسته را بدانی به کتاب‌هایی در این باره مراجعه کن و فرزندم در این برهه از زمان که اسلام در حال احیاء شدن بود کسانی هم از داخل کشور علیه حکومت اسلامی قیام کردند که به نام احزاب مختلفی نامگذاری شده بود از قبیل رستاخیز و توده و کوموله و دموکرات و مجاهدین و فداییان و ... که الحمدالله سرکوب شدند.

در حال حاضر از گوشه و کنار زخم زمان می‌توان که امید است ریشه آنها نیز هر چه زوتر قطع شود البته در زمان امام حسین(ع) نیز اینها وجود داشتند. البته در زمان حکومت همه امامان این مسائل بود ولی چیزی که بیشتر هر شیعه‌ای را به سوی امام حسین (ع) جلب می‌کند و مظلومیت آن بزرگوار است.