ما عمل می‌کنیم نه حرف؛ وصیت‌نامه شهید عظیم شمسیان و پاسخی به آنان که تنها شعار می‌دهند

شهید عظیم شمسیان، جوانی از خطه فومن، در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ در تپه الله‌اکبر سوسنگرد به شهادت رسید. اما آنچه از او به‌جا مانده، نه فقط نامی در تاریخ است، بلکه وصیت‌نامه‌ای کوبنده است که با زبانی صادقانه، میان مردان میدان و تماشاگران بی‌عمل مرز می‌کشد؛ پیامی که هنوز هم بوی حقیقت می‌دهد.

کد خبر: ۵۹۶۲۰۲

دوشنبه - ۳۰ تير ۱۴۰۴ / 1404 30 April

به گزارش نوید شاهد گیلان، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۰، در تپه‌های داغ و خونین الله‌اکبر سوسنگرد، جوانی از خطه فومن، در اوج جوانی و ایمان، چشم از دنیا بست تا چشم تاریخ به شجاعت و غیرتش گشوده بماند؛ شهید عظیم شمسیان، رزمنده گروه جنگ‌های نامنظم شهید چمران، با تن پوش ایمان و تفنگی از جنس غیرت، به قافله شهدا پیوست.

اما آنچه نام این شهید را فراتر از میدان نبرد، در متن تفکر و هویت انقلاب قرار می‌دهد، وصیت‌نامه‌ای است پر از آگاهی، بینش و جسارت. او با صراحت تمام، مبارزه‌اش را نه یک شور جوانی، بلکه یک وظیفه الهی می‌داند:
«این وظیفه است که باید برای نجات اسلام و قرآن علیه دشمن قیام کنیم. باید اسلام علی (ع) را در جهان نشان دهیم و من با همین عقیده در جنگ با آمریکا و مزدورانش شرکت می‌کنم.»

شهید شمسیان در کنار دشمن‌شناسی روشن، نگاه تند و دقیق‌تری به فضای داخلی نیز دارد. او با انتقادی صریح، به کسانی که اهل شعارند اما نه میدان، هشدار می‌دهد: «شما در خانه‌تان هستید، در حال خواب و خوراک و شعار مرگ بر آمریکا می‌دهید، اما شعارتان فقط در حرف است نه در عمل.»

و با بیانی کوبنده، به دفاع از رزمندگان مظلوم آن روزگار برمی‌خیزد: «کسانی که شما آنان را فالانژ می‌خوانید، امروز با آمریکا و صدام مزدور می‌جنگند.»

جملات شهید عظیم شمسیان، آیینه‌ای از تفکر نسل مؤمنی است که با خون خود، خطوط روشنی از آگاهی، عمل و بصیرت ترسیم کردند. او نه تنها یک سرباز بود، بلکه صاحب تحلیل، نگاه راهبردی و زبان حق‌طلبی در اوج میدان جنگ بود.

این شهید بزرگوار، سخن خود را با جمله‌ای از دکتر شریعتی به پایان می‌برد؛ جمله‌ای که خود تجلی آن بود: «هر انقلابی دو چهره دارد: خون و پیام؛ آنان که رفتند، کاری حسینی کردند و آنان که ماندند، باید کاری زینبی کنند، وگرنه یزیدی‌اند.»

عظیم شمسیان رفت، اما پیامش ماند؛ پیامی که امروز از پس دهه‌ها، هنوز صدای آن در گوش ملت طنین دارد: ما حرف نمی‌زنیم، ما عمل می‌کنیم.