وصیت نامه شهید «محسن قلندر پور»

راه من راه سرخ شهادت است؛ از شما می‌خواهم این مسیر را ادامه دهید

من «محسن قلندرپور» به همه خانواده، دوستان و امت حزب‌الله وصیت می‌کنم که راه من، راه سرخ شهادت است؛ راهی که با خون پاک شهیدان آبیاری شده و تا پای جان باید ادامه یابد. نگذارید دشمنان اسلام و منافقان این مسیر نورانی را خاموش کنند، چرا که شهادت، زندگی جاودانه و افتخار واقعی هر مسلمان است.

کد خبر: ۵۹۵۱۶۹

دوشنبه - ۱۶ تير ۱۴۰۴ / 1404 16 April

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «محسن قلندرپور» پنجم فروردین ۱۳۴۵ در شهرســتان کرمانشاه چشم به جهان گشود. پدرش مرتضی و مادرش کبرا نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. به عنوان بســیجی در جبهه حضور یافت. ۲۷ مهر ۱۳۶۳ در میمک توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصاب ترکش به شهادت رسید. تاکنون اثری از پیکرش به دست نیامده است. مزار یادبود وی در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

وصیت نامه شهید

به نام خداوند بخشنده مهربان

قبل از هر چیز وصیت نامه بر هر فرد مسلمان و مؤمن واجب است. اکنون من به عنوان یک فرد مسلمان وصیت نامه‌ام را به خانواده‌ام تقدیم می‌کنم.

راستی این امت حزب الله چه خوش است و به راستی این اسلام واقعیت دارد و من به عنوان یک شهید یا یک فرد مسلمان از امت حزب الله خواهش می‌کنم که از این اسلام پشتیبانی کنید تا این منافقین دستشان از دنیا کوتاه باشد و از شما مردم مسلمان می‌خواهم بگویم کسی که در راه خدا کشته می‌شود زنده است و شاهد همیشه زنده تاریخ است.

خدایا امیدوارم توانسته باشم با خون خود مانند خون‌هایی که، چون سیل، درخت اسلام را آبیاری می‌کنند شده باشم.

خدایا از تو می‌خواهم که به مادران امین یعنی مادرانی که امانت تو را به تو تحویل داده‌اند صبر و شکیبایی عطا کنی و می‌گویم مادرجان!‌ای مادری که با هزاران زحمت مرا از کودکی تا به حال به این سن رسانده‌ای حالا به تو می‌گویم و خواهش می‌کنم که بعد از مردن من برای من گریه و زاری نکنی، چون من شهیدم و شهادت آرزوی من است.

پدرم و‌ای مادرم امیدوارم مرا حلال کنید به خاطر این همه زحمات و رنج‌هایی که شما در طول زندگی برای من کشیده‌اید.

برادران و خواهرانم از شما تقاضای بخشش دارم و از شما می‌خواهم دنباله رو راه من باشید مبادا در مقابل دشمنان اسلام و منافقان که از کافر بدترند نقطه ضعف نشان دهید، راهم را ادامه دهید تا دشمنان سرافکنده شوند.

همچنین از اقوام و خویشانم هم تقاضای بخشش دارم و امیدوارم که شما هم مرا حلال کنید، چون من در ایام این زندگی نتوانستم برای شما کاری کنم به بزرگی خودتان من را حلال کنید؛ و همچنین شما دوستانم و رفقای همیشه خوبم که خیلی برای من عزیز بوده‌اید و هستید، از شما تقاضای بخشش دارم امیدوارم مرا حلال کنید و شما را هم به ادامه دادن راهم دعوت می‌کنم راهی که من رفتم راه سرخ شهادت حسین است.

آن را تا آخرین نفس ادامه دهید، چون به گفته امام مکتبی که شهادت دارد، اسارت ندارد.

دوستانم مکتب ما همان مکتب شهادت است که احتیاج به خون من و تو دارد اگرچه این خون من و تو نزد پدر و مادرمان گران تمام می‌شود با این وجود از خدا می‌خواهم مرا به آرزویم که همان شهادت است برساند و در آخر به ملتم می‌گویم امام این پیر جماران این خورشید درخشنده مستضعفان این رهبر کبیر و عالی قدر را دعا کنید و از خدا پرچم اسلام تا انقلاب مهدی به دست می‌خواهم که علیکم و رحمت الله امام ما باشد.

والسلام

انتهای پیام/