در کنار دلاوران ثامن‌الائمه(ع)؛ سلامتی شما آرزوی این عبد حقیر است

"شهید سیدحسین آقائی‌طبالوندانی در این نامه با افتخار از خدمت در گردان تکاور لشکر ثامن‌الائمه(ع) می‌گوید و با بیان «الحمدلله در نهایت سلامتی»، تنها نگرانی‌اش را ناراحتی خانواده به‌ویژه مادر بزرگوارش عنوان می‌کند. این نوشته ساده و صمیمی، روایتی از دغدغه‌های یک رزمنده در خط مقدم است."

کد خبر: ۵۹۴۶۲۹

دوشنبه - ۰۹ تير ۱۴۰۴ / 1404 09 April

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید سیدحسین آقایی طبالوندانی، سوم مرداد 1342، درشهرستان قزوین دیده به جهان گشود. پدرش سیداسماعیل، راننده بود و مادرش صفیه نام داشت. تا پایان دوره كارشناسی در رشته علوم سیاسی درس خواند. سال 1365 ازدواج كرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان ستوان دوم ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و یکم تیر 1367، در موسیان توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. اثری از پیکرش به دست نیامد.

نامه به یادگار مانده شهید «حسن آقائی طبالوندانی»را بخوانید.

سلامٌ علیکم

با عرض سلام به محضر مقدس صاحب‌الزمان(عج) و رهبر پرخروش ملت ایمان و شهیدان عالی‌مقام و بزرگ رزمندگان اسلام.
و با درود بی‌کران بر شما خانواده بسیار عزیز و مهربانم، با امید به صحت و سلامتی کامل برای یکایک شما که در اعماق قلبم جای دارید.

باری با تمام آرزوها و شیفتگی‌های خود نسبت به امر جهاد فی‌سبیل‌الله، بالاخره عنایت الله تعالی سایه خود را بر سر این عبد حقیر افکند، و هم‌اکنون در کنار جوانان استوار و دلاوری قرار دارم که حفظ و حراست دین و ممکت بر عهده آنان است. والحمدلله در نهایت سلامتی و تندرستی می‌باشم و از این بابت جای هیچ‌گونه نگرانی نیست.

مستحضر هستید که در حال حاضر - که مزاحم اوقاتتان می‌شوم و چون گذشته موجبات ناراحتی یکایک شما به‌ویژه مادر بزرگوارم را فراهم می‌سازم - در سمت م.ف. گر ۳ کد ۷۹۱ تکاور ل ۷۷ پیروز ثامن‌الائمه(ع) انجام وظیفه می‌نمایم. از نظر موقعیت، در نزدیکی قرارگاه لشکر واقع شده‌ام. درباره زمان مرخصی هنوز اطلاعی ندارم که ان‌شاءالله در آن زمان بیشتر برایتان صحبت خواهم کرد.

فی‌الحال دست شما گل‌رویان را بوسیده و برایتان آرزوی سلامتی و موفقیت را خواهانم. از قول بنده به هر آن کس که نامم را آورد سلام برسانید.

والسلام
العبد الاحقیر
سیدحسن
1366/04/27

انتهای پیام/