شهید اسدالله اسدی؛

سرباز گمنام گهواره‌ها که به جزیره مجنون رسید

اسدالله اسدی، جوانی از روستای میلاجرد، با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه‌های جنوب شد تا از اسلام و انقلاب دفاع کند. او سرانجام در چهارم تیرماه ۱۳۶۷ در جزیره مجنون، به همراه همرزمش شهید علی‌اکبر سلیمانی، به شهادت رسید و پس از سال‌ها فراق، پیکر مطهرش در زادگاهش آرام گرفت.

کد خبر: ۵۹۴۴۲۱

شنبه - ۰۷ تير ۱۴۰۴ / 1404 07 April

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید اسدالله اسدی، فرزند نادعلی، در سال ۱۳۴۲ در روستای میلاجرد دیده به جهان گشود و خانه پدر و مادر را با حضور خود معطر ساخت. عطر خوش کودکانه‌اش دل آنان را سرشار از شادی کرد و غبار انتظار را از دیدگانشان زدود. آنان نیز با تمام تلاش به تربیت او پرداختند تا او را به بهترین شکل ممکن پرورش دهند.

فرزند دلبندشان پس از رسیدن به سن بلوغ رهسپار مدرسه و کسب علم شد و بر کمال عقلی‌اش افزود. او تحصیل را تا پایان دوره پنجم ابتدایی ادامه داد. با آغاز نبرد حق علیه باطل، برای انجام خدمت مقدس سربازی، عازم جنوب کشور شد. او از همان نسل فرزندانی بود که امام خمینی (ره) در سال ۴۲ وعده آمدنشان را داده و فرموده بودند: «سربازان من در گهواره‌اند.»

شهید اسدی آمده بود تا از اسلام، انقلاب و امام خویش دفاع کند و سربازی واقعی برای دین باشد. از طرف لشکر ۱۷ علی بن ابی‌طالب (ع) به جهاد مأمور شد. سرانجام، دل شیدا و جان بی‌قرارش، او را به سمت معشوق ابدی روانه ساخت و درِ عشق و عنایت به رویش گشوده شد. در تاریخ چهارم تیرماه ۱۳۶۷، به همراه همرزم و دوست صدیقش، شهید علی‌اکبر سلیمانی، در جزیره مجنون، ندای آسمانی «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي» (فجر: ۳۰-۲۷) را لبیک گفت و به معبود خود پیوست.

پیکر مطهر و عطرآگین او پس از سال‌ها دوری، در تاریخ چهاردهم مهرماه ۱۳۷۶ از عراق به زادگاهش بازگشت و در کنار یاران شهیدش آرام گرفت، تا خورشیدی روشن و راهنما برای اهالی آن دیار باشد و از گرمای وجودش دل‌هایشان گرم و مسیرشان روشن گردد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی