وصیت نامه شهید «شهاب محرابی»

ای مسلمانان در برابر دشمنان با یکدیگر متحد باشید

شهید «شهاب محرابی» در وصیت نامه به یادگار مانده اش نوشته است: متوکل به خدا باشید و خودتان را به او بسپارید. مطمئن باشید که ضرر نمی‌کنید با یکدیگر قلباً متحد باشید و با خلق خدا در نهایت مهربانی رفتار کنید مسجد را فراموش نکنید و از خدا نسبت به گناهانتان بترسید و امید به رحمت بیکران او داشته باشید. شما را به تقوای الهی توصیه می‌کنم انشاء الله بدی هایم را فراموش کنید.

کد خبر: ۵۹۴۲۹۴

چهارشنبه - ۰۴ تير ۱۴۰۴ / 1404 04 April

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «شهاب محرابی» ۲۵ اردیبهشت ۱۳۴۳ در شهرستان تهران به دنیا آمد. پدرش اسدالله و مادرش فانوس نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. روحانی بود. از ســوی بسیج در جبهه حضور یافت. ۲۹ فرودین ۱۳۶۵ در مریوان توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزارشهید والامقام در گلزار شهدای شهرستان کرمانشاه واقع است.
وصیت نامه شهید
به نام خداوند بخشنده‌ مهربان
در پیشگاه الله اینجانب عبد فقیر شهاب الدین محرابی فرزند پدر گرامی اسداله محرابی متولد ۱۳۴۳ صادره از تهران به وحدانیت خالق رسالت خاتم الانبیاء محمد مصطفى (ص) و ولایت امیر المؤمنین على ابن ابی طالب (ع) شهادت می‌دهم و دست گدایی و محبت به سوی معصومین (ع) به خصوص حضرت زهرا سلام الله - دراز می‌کنم.
وصیتم این است که اگر چیزی داشتم همان طور در مورد آن عمل شود که شارع مقدس فرموده از کسانی که اسامی شان را ذکر کرده‌ام برای من حلالیت بطلبید. از اقوام و فامیل هم در رابطه با تقصیری که نسبت به آنها کرده‌ام و یا حقی که برگردنم دارند حلال خواهی کنید.
پدر و مادر عزیز و خانواده‌ی عزیزم همیشه برایم طلب آمرزش کنید و هر وقت به یاد من افتادید به عشق خدا گریه کنید، برای عزای امام حسین گریه کنید و به یاد حضرت مهدی (عج) بگریید و به آنها عرض کنید که فرزند شما را تنها نگذارند و به خدای عزیز عرض کنید که شهاب تو را دوست داشت.‌ای دوستان و عزیزانی که مرا می‌شناسید از تمام خطا‌هایی که نسبت به شما روا دشته‌ام حلالیت می‌طلبم و از هر حقی که بر گردنم دارید طلب بخشش می‌کنم.
عزیزان از مرگ من عبرت بگیرید؛ دنیا ارزش ندارد رهایش کنید.
از راه دور دست و پای والدین عزیز و مهربانم را می‌بوسم و از شما قدردانی می‌کنم. بدانید که خدا می‌داند چقدر برای من زحمت کشیده‌اید. در مرگ من بی صبری نکنید و از مرگم پند گیرید که دنیا بسیار فریبنده است؛ «رأس کل خطیئة حب الدنیا». من زندگی ساده را دوست داشتم شما نیز مشغله و گرفتاری هایتان را کوتاه کنید و در دنیای تان به ادا و قضای عمل به واجبات بسنده کنید. حق الناس را ادا کنید و به دعا نماز و معرفت خدا بپردازید. متوکل به خدا باشید و خودتان را به او بسپارید. مطمئن باشید که ضرر نمی‌کنید با یکدیگر قلباً متحد باشید و با خلق خدا در نهایت مهربانی رفتار کنید مسجد را فراموش نکنید و از خدا نسبت به گناهانتان بترسید و امید به رحمت بیکران او داشته باشید. شما را به تقوای الهی توصیه می‌کنم انشاء الله بدی هایم را فراموش کنید.
خدا حافظ به امید دیدار در کنار ائمه اطهار السلام انشاء الله.
امام را تنها نگذارید اگر او را رها کنیم یعنی اسلام را رها کرده‌ایم.

انتهای پیام/