روایت زندگی شهید سیدجلال امامی‌میبدی؛ از مزرعه‌های ورامین تا خط مقدم

شهید سیدجلال امامی‌میبدی، نوجوان مومن ورامینی که از همان کودکی با نماز و کار در مزرعه بزرگ شد، در اوج جوانی راهی جبهه‌های نبرد شد. این شهید والامقام که عشق به امام و انقلاب در سر داشت، سرانجام در درگیری با گروهک‌های ضد انقلاب در بوکان به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۵۹۳۲۱۱

چهارشنبه - ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 21 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید «سیدجلال امامی میبدی» در سال ۱۳۴۴ در ورامین، در خانواده‌ای زحمتکش و مذهبی، کودکی متولد شد که پدر و مادرش به احترام نورانیت چهره‌اش، نامش را «جلال» گذاشتند. از همان کودکی، مهربانی و آرامشش زبانزد بود. همبازی‌هایش به یاد دارند که جلال در بازی‌ها هرگز دعوا نمی‌کرد و همیشه میان بچه‌ها صلح برقرار می‌ساخت.

نخستین درس‌ها؛ از مزرعه تا مسجد

جلال در کنار تحصیل در کلاس پنجم ابتدایی، دستیار پدر در کار کشاورزی بود. پس از بازگشت از مزرعه، به مادرش در کارهای خانه کمک می‌کرد و شب‌ها در کنار پدر به نماز می‌ایستاد. از هفت سالگی نماز را آغاز کرد و این عبادت، تا آخرین لحظات عمرش، جزء جدایی‌ناپذیر زندگی او بود.

عاشق امام و انقلاب

با اوج‌گیری انقلاب اسلامی، نوجوانی دوازده‌ساله اما پرشر و شور، به صفوف تظاهرکنندگان پیوست. پس از پیروزی انقلاب، به دیدار امام خمینی (ره) شتافت و از آن روز، دل در گرو سخنان رهبرش بست.

پا به پای بسیج؛ از ورامین تا جبهه

با شروع جنگ، جلال که هنوز به سن قانونی اعزام نرسیده بود، در بسیج فعالت می‌کرد. گاهی چنان غرق در کارهای بسیج می‌شد که تا صبح به خانه بازنمی‌گشت. سرانجام در سال ۱۳۶۰، با اصرار فراوان، راهی جبهه‌های کرمانشاه و سرپل ذهاب شد.

چهار بار اعزام؛ رزمنده‌ای بی‌ادعا

او در طول یک سال و نیم حضور در جبهه، چهار بار به مناطق مختلف اعزام شد. آخرین مأموریتش، مقابله با گروهک‌های کمله و دمکرات در بوکان بود. در آنجا به عنوان رزمنده واحد بی‌سیم خدمت می‌کرد و همواره در نامه‌هایش به خانواده می‌نوشت: «شهادت راه انبیاست و من عاشق این راهم.»

شهادت؛ پرواز در آسمان بوکان

در سال ۱۳۶۲، در درگیری با عناصر ضد انقلاب در بوکان، تیر دشمن به پیکر این رزمنده گمنام اصابت کرد و او را به آرزوی دیرینه‌اش رساند. پیکر پاکش در امامزاده طاعه آرمید، اما روح بلندش در خاطره‌ها جاودانه شد.

ویژگی‌های برجسته شهید سید جلال امامی میبدی الگویی برای نوجوانان امروز

۱. ایمان استوار و عمل به فرامین دینی

شهید امامی از کودکی به نماز و مسجد علاقه‌مند بود. او به ما می‌آموزد که از ۷ سالگی نماز را جدی گرفت در تمام مراسم مذهبی شرکت فعال داشت همیشه به دوستانش توصیه می‌کرد: "نماز و روزه را هرگز ترک نکنید"

۲. مسئولیت‌پذیری و فعالیت‌های اجتماعی

این شهید بزرگوار به ما نشان می‌دهد که نوجوانان هم می‌توانند در جامعه نقش داشته باشند: در تظاهرات انقلاب اسلامی شرکت کرد. عضو فعال بسیج بود. برای دفاع از میهن به جبهه رفت.

۳. اخلاق نیکو و رفتارهای پسندیده

از زندگی شهید امامی این درس‌های اخلاقی را می‌توان گرفت:
فروتنی: با وجود سن کم، بسیار مؤدب و متواضع بود

صلح‌طلبی: همیشه میان دوستانش آشتی برقرار می‌کرد

مسئولیت‌پذیری: در کارهای کشاورزی به پدر و در خانه به مادر کمک می‌کرد

۴. پیام مهم شهید برای نسل جوان

شهید امامی با این جمله به ما می‌گوید: "راهی که ما ادامه می‌دهیم، راه پیامبران است. ما ادامه‌دهنده راه شهدایی هستیم که برای اسلام جان دادند."

سخن پایانی

سید جلال امامی میبدی، از آن شهیدانی است که نه مدرک تحصیلی داشت، نه مقام نظامی، اما ایمان و عشقش، او را به قله‌های رفیع شهادت رساند. امروز مزارش در امامزاده طاهر (ع) کرج، زیارتگاه عاشقانی است که به ساده‌زیستی و ایثار او اقتدا می‌کنند.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد!

انتهای پیام/