وصیت‌نامه شهید «علی کناری‌زاده»

ولایت فقیه را تنها نگذارید و گوش به فرمانش باشید

شهید «علی کناری‌زاده» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: امام عزیز را تنها نگذارید؛ قدر او را بدانید و گوش به فرمانش باشید. برادران! مردان در امتحان شناخته می‌شوند؛ مرد میدان جنگ بودن کار هرکسی نیست. جبهه‌ها را خالی نگذارید.

کد خبر: ۵۹۳۱۳۳

دوشنبه - ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 19 March

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «علی کناری‌زاده» نهم مهر ماه ۱۳۴۳، در روستای سرتنگ از توابع شهرستان میناب چشم به جهان گشود. پدرش ابراهیم، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال ۱۳۶۷ ازدواج کرد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. یکم مرداد ۱۳۶۷، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای دهستان هشتبندی از توابع شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت‌نامه شهید:

بسم ربّ الشهداء و الصدیقین

امام علی (ع) می‌فرماید:
«همانا جهاد دری از درهای بهشت است که خداوند آن را بر روی دوستان خاص خود گشوده است.»

خدایا! تو را سپاس می‌گویم که این سعادت را نصیبم کردی که در زمانه‌ای زندگی کنم که اگر زنده‌ام، زیر پرچم جمهوری اسلامی و اگر شهید شوم، در راه هدف والای اسلام باشد. خدایا! نعمت جهاد را به من عطا کردی، چگونه می‌توانم سپاسگزار تو باشم؟ خدایا! نعمت درک احکام دین را به من بخشیدی، چگونه می‌توانم شکر تو را به‌ جا آورم؟

اینک جان ناقابل خود را در راه تو تقدیم می‌کنم. بر من منت گذار و مرا بپذیر.

ای ملت قهرمان و شهیدپرور! بدانید که من این راه را با آگاهی کامل انتخاب کردم و لباس سبز پاسداری را با عشق به تن کردم و فرمان امامم را با جان و دل پذیرفتم. اگر در این راه به شهادت رسیدم، برایم افتخار است.

ای ملت عزیز! در سختی‌ها و مشکلات صبر پیشه کنید. اگر در شهرها با کمبودها و مشکلاتی روبه‌رو هستید، بدانید که در عوض، عزت و شرف شما در جبهه‌ها حفظ شده است.

امام عزیز را تنها نگذارید؛ قدر او را بدانید و گوش به فرمانش باشید. برادران! مردان در امتحان شناخته می‌شوند؛ مرد میدان جنگ بودن کار هرکسی نیست. جبهه‌ها را خالی نگذارید.

پدر و مادر عزیزم! بر مرگ من بی‌تابی نکنید که مرگ حق است و سراغ همه می‌آید. چه بهتر که این مرگ، مرگی زیبا و آگاهانه، یعنی شهادت، باشد. خدایا! کاش صد جان داشتم تا صد بار در راه تو فدا می‌کردم.

برادران عزیزم! خون شهیدان، یاری می‌طلبد و سلاح به زمین‌افتاده آنان، مردان حق را به‌ سوی خود فرا می‌خواند. روح شهیدان، نظاره‌گر اعمال ماست. وای بر ما اگر در گرفتن حق این خون‌ها سستی کنیم. وای بر ما اگر با اعمال و گفتارمان خون شهیدی را پایمال کنیم. سلاح به زمین‌افتاده من و دیگر شهیدان را بردارید و به کربلای خونین ایران بشتابید.

پدر و مادر عزیزم! هرچند در ادای حق شما کوتاهی کردم و نتوانستم آن‌طور که باید، محبت‌های شما را جبران کنم، اما مرا ببخشید و حلالم کنید؛ زیرا رضای خدا در رضای شماست. اگر کسی حقی بر گردن من دارد، از او طلب بخشش می‌کنم؛ چرا که پاسخگویی به حق‌الناس دشوار است.

پدر و مادر عزیزم! شما برای به‌ ثمر رساندن من، زحمات و رنج‌های زیادی کشیدید، اما من نتوانستم ذره‌ای از محبت‌های شما را جبران کنم. حتماً مرا ببخشید. خداوند به شما اجر دهد و مرا یاری کند تا در آن دنیا بتوانم زحمات شما را جبران نمایم.

برادران عزیزم! اگر از من ناراحتی دیده‌اید، مرا ببخشید و راهم را ادامه دهید و جای خالی مرا پر کنید.

والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته