روایت یک جانباز شیمیایی از پیوند روح‌الله با رزمندگان؛

امام راحل حتی در واپسین لحظات عمر، رزمندگان را فراموش نکرد

جانباز شیمیایی "محمدرضا احمدی" دفاع مقدس با اشاره به توصیه‌های آخرین لحظات عمر بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، گفت: امام خمینی(ره) تا واپسین نفس نگران یارانش بود و با وصیتی روشن، بر اهمیت توجه به رزمندگان پیشکسوت و یاران فداکارش تأکید کرد.

کد خبر: ۵۹۲۸۵۳

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 13 March

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، محمدرضا احمدی، رزمنده ۱۳ ساله دوران دفاع مقدس و از جانبازان شیمیایی عملیات والفجر ۸، در  آستانه سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) با مرور خاطرات خود از جبهه و ارتباط عاطفی‌اش با امام راحل گفت: «در آخرین وصیت خود، امام مهربان‌مان ما را فراموش نکرد. ایشان فرمودند نگذارید رزمندگان پیشکسوت در پیچ‌وخم زندگی روزمره فراموش شوند.»

احمدی که در عملیات‌های مهمی چون والفجر ۸، کربلای ۵ و در مناطق عملیاتی فاو و شلمچه حضور فعال داشته، به روایت بخشی از زندگی خود پرداخت و افزود: «در سال‌های ۶۳ تا ۶۵ نوجوانی بیش نبودم اما فرمان امام برای حضور جوانان در جبهه‌ها، قلبم را لبریز از شوق کرد. با وجود سن کم، خودم را با سختی به میدان نبرد رساندم و همنفس یاران امام شدم.»

او در دل‌نوشته‌ای به مناسبت سی‌وسومین سالگرد رحلت امام راحل، نوشت: «امام عزیزم، در سالگرد عروج ملکوتی‌ات، بار دیگر آسمان چشمانمان ابری و دل‌هایمان داغدار می‌شود. یادت که می‌افتد، به روزهایی برمی‌گردم که کلام و محبتت بر جانم نشست و دل در گرو راهت نهادم.»

این رزمنده دوران دفاع مقدس در ادامه با اشاره به ایام دفاع مقدس گفت: «در نوجوانی‌ام، وقتی دشمن بعثی به کشورمان تاخت، به ندای تو لبیک گفتم. در جبهه‌ها یارانت را دیدم که چگونه عاشقانه جان می‌دادند تا تو تنها نمانی. آنچه ما را در میدان نگه می‌داشت، فرمان و عشق به امام بود، نه سلاح یا قدرت نظامی.»

او در ادامه با بغضی در گلو از روز ارتحال امام چنین گفت: «خبر پرواز ملکوتی‌ات بدترین خبر زندگی‌ام بود. همان روز دانشجو بودم، سراسیمه خودم را به بهشت زهرا(س) رساندم. آن وداع تاریخی را چگونه می‌توان در واژه‌ها گنجاند؟ دریای جمعیت، موج اشک، ضجه‌ها و از حال رفتن‌ها... امام ما تنها رفت، اما رسالتی بزرگ بر دوش ما باقی گذاشت.»

احمدی تأکید کرد: «امام خمینی(ره) نهضتی عظیم را پایه‌گذاری کرد که جان‌مایه‌اش بعثتی دوباره و معنویتی جاری در رگ‌های ملت بود. او برای ما همچون پدری مهربان بود. امروز پس از گذشت سه دهه، هنوز نبودنش را باور نکرده‌ایم و همچنان دل‌سپرده آرمان‌هایش هستیم.»

او با اشاره به وصیت‌های صریح امام درباره توجه به ایثارگران و رزمندگان گفت: «امام فرمودند مبادا این عزیزان در پیچ‌وخم زندگی فراموش شوند. ایشان در زمان حیات‌شان نیز با تواضعی مثال‌زدنی گفتند بر دست و بازوی رزمندگان بوسه می‌زنم و به آن افتخار می‌کنم. این سخن‌ها برای ما قوت قلب بود.»

این جانباز شیمیایی در پایان سخنان خود با اشاره به استمرار راه امام گفت: «ما، یاران امام، هنوز پای عهدی که با روح‌الله بستیم ایستاده‌ایم. با تمام سختی‌ها، در رکاب ولایت و نایب امام زمان (عج)، تا آخرین نفس از آرمان‌های انقلاب و شهدا دفاع خواهیم کرد.»