خلبانی که با بال‌های آهنین، تا ملکوت اوج گرفت

در آن صبح سرد دی‌ماه ۱۳۷۸، فرودگاه مهرآباد شاهد صحنه‌ای بود که برای همیشه در تاریخ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ثبت شد؛ شهید رضا رحمانی، خلبان جوان و متعهدی که در اوج جوانی، نه در میدان نبرد، که در خط مقدم تمرین برای دفاع از میهن، جان را به آستان خداوند سپرد. او که هواپیمایش در حین پرواز آموزشی دچار نقص فنی شد، تا آخرین ثانیه کنترل فرمان را نگه داشت تا از فاجعه‌ای بزرگتر جلوگیری کند و سرانجام در ۲۵ سالگی، به همراه هشت همرزمش به آرزوی دیرینه‌اش رسید: شهادت در راه خدمت به اسلام و میهن.

کد خبر: ۵۹۲۸۲۵

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 13 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید رضا رحمانی در سال ۱۳۵۳ در شهر تاکستان از استان قزوین، در خانواده‌ای مذهبی و متعهد دیده به جهان گشود. از همان کودکی، نور ایمان و استعداد درخشان در چشمانش می‌درخشید. پدر و مادری زحمتکش و متدین، او را با تعالیم انسان‌ساز اسلام پرورش دادند.

تحصیلات و علاقه به پرواز

رضا با هوش سرشار و پشتکار مثال‌زدنی، دوران تحصیل را با موفقیت پشت سر گذاشت. پس از اخذ دیپلم، با عشق به آسمان و دفاع از میهن، در دانشگاه علوم و فنون هوایی پذیرفته شد و رشته خلبانی را با امتیازات عالی به پایان رساند. او که عاشقانه به پرواز می‌اندیشید، پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان خلبان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران مشغول به خدمت شد.

ویژگی‌های اخلاقی

متعهد و مومن: همیشه نماز اول وقت را به جا می‌آورد و به اصول اخلاق اسلامی پایبند بود.

سخت‌کوش و مسئولیت‌پذیر: در کار تخصصی خلبانی، دقت و مهارتی مثال‌زدنی داشت.

محجوب و مهربان: با وجود موقعیت شغلی مهم، هرگز مغرور نشد و همواره با خانواده و دوستانش روابطی صمیمی داشت.

خانواده شهید

خانواده رحمانی، نمونه‌ای از یک خانواده انقلابی و متعهد بود:

سه خواهر شهید همگی معلم بودند و در سنگر تعلیم و تربیت خدمت می‌کردند.

برادرانش نیز همگی تحصیلات عالی داشتند و هرکدام در جایگاه خود به کشور خدمت می‌نمودند.

نحوه شهادت

در ۱۳ دی‌ماه ۱۳۷۸، شهید رحمانی در حال انجام یک پرواز آموزشی تاکتیکی در فرودگاه مهرآباد بود که ناگهان هواپیمایش به دلیل نقص فنی از کنترل خارج شد. با وجود تلاش‌های بی‌وقفه او و کادر پرواز، هواپیما با یک فروند ایرباس برخورد کرد و در آتش سوخت. در این حادثه، او به همراه ۸ همرزمش به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

آرامگاه شهید

پیکر پاک این خلبان شهید در گلزار شهدای شهر هشتگرد به خاک سپرده شد. مزار او امروز میعادگاه عاشقان شهدا و نمادی از ایثار در راه میهن است.

سخن پایانی

شهید رضا رحمانی ثابت کرد که شهادت فقط در میدان جنگ نیست؛ گاهی در سنگر تمرین و آمادگی نیز می‌توان به فیض عظیم شهادت رسید. او با انتخاب آگاهانه‌اش، نام خود را در زمره سربازان همیشه‌جاوید انقلاب اسلامی ثبت کرد.

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ» (توبه: ۱۱۱)

خلبان شهید رضارحمانی شهدای ارتش تاکستان هشتگرد

انتهای پیام/