شهید مشهدی شعبانعلی؛

کشاورز روستازاده‌ای که در جزیره مجنون آسمانی شد

در روزگاری که خبری از مدرسه و رفاه نبود، پدری ساده‌زیست و دیندار در دل روستاهای جنوب خمین با قرآن و خاک بزرگ شد؛ مردی که با دست‌های پینه‌بسته انقلاب را یاری کرد و در دفاع از وطن جان فدا ساخت.

کد خبر: ۵۹۲۷۸۸

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 13 March

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، در نخستین روز از سومین ماه سال ۱۳۰۵، در روستای حاجیله از توابع شهرستان گلپایگان، واقع در جنوب شهرستان خمین، کودکی در خانواده‌ای روستایی و مذهبی چشم به جهان گشود. خانواده‌ای که به کار، تلاش، دیانت و خدمت معروف بودند و او شد چشم و چراغ خانه.

آن سال‌ها، روزگار سختی بر مردم روستا حاکم بود. نبود امکانات، نبود مدرسه، نبود برق، نبود بهداشت؛ تنها کشاورزی و دامداری مایه ارتزاق بود. اما مشهدی شعبانعلی با روحیه‌ای مقاوم و با تکیه بر ایمان و ارادت ویژه‌ای که به اهل‌بیت علیهم‌السلام داشت، توانست با کمترین امکانات، زندگی آبرومندانه‌ای برای خانواده‌اش بسازد.

او در مکتب‌خانه‌ها سواد قرآنی آموخت و تلاوت قرآن را به‌خوبی فرا گرفت. در تمام دوران جوانی، در زمین‌های کشاورزی کار می‌کرد و مرد تلاش و زمین بود. در سال ۱۳۴۹ ازدواج کرد و حاصل این زندگی، هشت فرزند (چهار دختر و چهار پسر) بود که همه را «هدیه الهی» می‌دانست. او در تربیت فرزندانش بسیار کوشا بود و از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کرد.

با آغاز نهضت اسلامی، او که درد دین در دل داشت، همراه مردم به خیابان آمد، فریاد مرگ بر شاه سر داد و دیگران را نیز به خروش انقلابی فراخواند. از امام خمینی (ره) و آرمان‌های انقلاب اسلامی جانانه دفاع می‌کرد و پس از پیروزی انقلاب، بار دیگر به زندگی ساده روستایی خود در کشاورزی بازگشت.

اما با آغاز جنگ تحمیلی، بار دیگر برای ادای دین برخاست. از سوی بسیج، عازم جبهه‌های جنوب شد و در گردان روح‌الله از لشکر ۱۷ علی بن ابی‌طالب (ع) حضور یافت. پس از دو ماه حضور در خط مقدم، در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۶۵، در جزیره‌ی مجنون و در عملیات پدافندی، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

پیکر پاکش در گلزار شهدای خمین به خاک سپرده شد؛ در همان دیاری که عمر خود را با خاک و ایمان گره زده بود.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی