سیری در حیات طیبه شهید توکلیان‌پور:

سرباز عاشقی که در خاکریز ایمان، جاودانه شد

از محرومیت‌های بندر ماهشهر تا اوج عزت در جبهه‌های نور، شهید اصغر توکلیان‌‌پور، روایتگر عشقی آتشین به اسلام و انقلاب بود. یتیمی که با دلِ بی‌قرارش، راه آزادی را در سایه سارِ خون سرخ شهادت یافت و در هفتم خرداد ۶۱، با ترکشِ دشمن، به ملکوت اعلی پر کشید. اینک نامش، چون نگینی درخشان بر تارک تاریخ دفاع مقدس می‌درخشد!

کد خبر: ۵۹۲۷۷۸

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 13 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید اصغر توکلیان‌پور در یکی از روز‌های سال ۱۳۳۹ در خانواد‌های زحمتکش و متدین در محله بندر ماهشهر دیده به جهان گشود. از همان ابتدا، زندگی با محرومیت‌ها و سختی‌های اقتصادی همراه بود، اما عشق و ایمان، گرمابخش کانون خانواده‌اش بود. تنها پنج سال داشت که پدر را از دست داد و یتیم شد، اما مهر مادربزرگش، جای خالی پدر را تا حدی پر کرد.

تحصیل و آگاهی

در هفت سالگی پا به مدرسه گذاشت و با استعدادی که داشت، تحصیلاتش را تا سوم نظری (دبیرستان) در شهر آبادان ادامه داد. سپس برای تکمیل تحصیلات، به همراه برادرش راهی تهران شد تا دیپلم بگیرد. در همین دوران، با اوجگیری مبارزات مردمی علیه رژیم ستم‌شاهی، دل به آرمان‌های انقلاب اسلامی سپرد و به صفوف مبارزان پیوست.

فعالیت‌های انقلابی

اصغر جوان، با عشق به امام خمینی (ره)، در تظاهرات مردمی شرکت میکرد و در پخش اعلامیه‌های انقلابی نقش فعالی داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به عنوان عضو کمیته انقلاب اسلامی مسجد امام قائم (عج) در نارمک تهران مشغول خدمت شد. سپس به آبادان بازگشت و در بخش مبارزه با مواد مخدر کمیته انقلاب اسلامی، با جسارت و اخلاص به دفاع از ارزش‌های انقلاب پرداخت.

ایثار در راه دفاع از وطن

با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، او و خانوادهاش مجبور به مهاجرت به تهران شدند، اما اصغر نتوانست شوق جهاد در راه خدا را در دل خود خاموش کند. بنابراین، به عنوان سرباز بسیجی راهی جبهه‌های نبرد شد و به مدت ۱۵ ماه با ایمانی راسخ و عشقی بی‌پایان به اسلام و میهن، در برابر دشمن بعثی ایستادگی کرد.

شهادت

سرانجام، در روز هفتم خرداد ۱۳۶۱، پس از ماه‌ها مجاهدت و مقاومت، بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سرِ پاکش، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به سوی معبود خویش پر کشید. پیکر مطهر این شهید بزرگوار، نماد ایثار و وفاداری به آرمان‌های الهی است و یادش همواره در قلب‌های شیفتگان راه آزادی زنده خواهد ماند.

یادش گرامی، راهش پررهرو باد!

«وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ...» (نساء: ۶۹)

انتهای پیام/