از سینقان تا فتح‌المبین؛

جوانی که عیدی‌اش را در بهشت گرفت

شهید "محمد اشرفی"، فرزند علی‌میرزا، متولد زمستان ۱۳۴۳ در روستای مذهبی سینقان از توابع دلیجان، نوجوانی ساده اما مؤمن بود که از همان آغاز، در مکتب اهل‌بیت (ع) و انقلاب رشد کرد. او که شیرینی پیروزی انقلاب را با تلخی جنگ تجربه کرد، دوازده ماه در جبهه ماند و سرانجام در دومین روز بهار ۱۳۶۱، در عملیات فتح‌المبین، بزرگ‌ترین عیدی زندگی‌اش را گرفت و با خون خود پیمانش با امام و انقلاب را امضا کرد.

کد خبر: ۵۹۲۷۷۷

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 13 March

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید محمد اشرفی، فرزند علی‌میرزا، در اولین روز زمستان سال ۱۳۴۳، در روستای سینقان از توابع شهرستان دلیجان، در خانواده‌ای مذهبی، متعهد و آشنا با معارف اهل‌بیت (علیهم‌السلام) چشم به جهان گشود. نوری در خانه پدری تابید و پدر و مادر را در مسیر نورانی تربیت اسلامی و انقلابی شریک ساخت؛ تا او را در مسیری هدایت کنند که آغازش با ایمان است، میانه‌اش با ارادت، و پایانش با شهادت.

این مسیر، راهی نیست که هر کسی تاب پیمودنش را داشته باشد؛ بلکه تنها اولیای الهی هستند که قدم در این راه می‌نهند. و او بی‌تردید از آن دل‌دادگان خدا بود که مدتی کوتاه در میان خاکیان زیست و سرانجام به افلاک پیوست.

دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در همان روستای سینقان، در کنار خانواده گذراند. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه روستا به پایان رساند و سپس به تهران رفت تا در کنار برادرش، حدود شش سال در کارخانه‌ای مشغول کار شود و در تأمین مخارج خانواده، یاری‌رسان پدر و مادرش باشد.

زندگی‌اش در سینقان و سپس در تهران، با همه فراز و نشیب‌ها، طعم تلخ و شیرین داشت؛ اما یکی از مهم‌ترین و شیرین‌ترین وقایع زندگی‌اش، پیروزی انقلاب اسلامی بود. انقلابی که گرچه با تلخی پرپر شدن مردان و زنان آزاده ایرانی همراه بود، اما شیرینی آن در وحدت و همدلی مردم و به ثمر نشستن آرمان‌ها جلوه‌گر شد؛ شاه خائن سرنگون شد و نظام جمهوری اسلامی بر پایه ایمان و اراده ملت استوار گردید.

پس از این پیروزی، و با آغاز جنگ تحمیلی، او بی‌درنگ لبیک‌گوی فرمان امام خمینی (ره) شد و به عنوان بسیجی راهی جبهه‌های حق علیه باطل گردید تا از کیان ایران اسلامی و انقلاب نوپای خود دفاع کند.

در یکی از مراجعت‌ها، که بر اثر مجروحیت به زادگاهش بازگشته بود، مادر به او گفت:
«محمد جان! بیا تا برایت زن بگیریم.» اما او با خلوص پاسخ داد: «مادر! به خدا قسم، تا زمانی که امام خمینی حکم جهاد دهد، من به جبهه خواهم رفت.»

در مجموع، حدود دوازده ماه در جبهه‌های مختلف حضور داشت؛ و یاد دوستان و برگ‌های تاریخ، گواه رشادت‌ها، ایمان، و شجاعت‌های او هستند.

سرانجام در دومین روز از نوروز سال ۱۳۶۱، هم‌زمان با آغاز عملیات فتح‌المبین، عیدی بزرگ و الهی‌اش را دریافت کرد و به خیل شهدای اسلام پیوست. پیکری که بر خاک افتاد، اما روحی که به آسمان پرواز کرد؛ تا جاودانه شود در دفتر ایثار.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی