وصیت نامه و دستنوشته شهید «منصور احدنوری»

امام باعث شد دنیا از خواب بیدار شود

امام کاری بس عظیم کرد و باعث شد دنیا از خواب بیدار شود، انسانیت را دوباره یاد آورد.

کد خبر: ۵۹۲۴۸۳

دوشنبه - ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 12 March

به گزارش نوید شاهد همدان، منصور احدنوری اول خرداد ۱۳۴۲ در شهرستان بهار به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش بتول نام داشت. دانش آموز سوم متوسطه در رشته انسانی بود که به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و یکم فروردین ۱۳۶۱ در تپه شیرمحمد ایلام به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای همدان به خاک سپرده شده است.

در این وصیت نامه آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم

بنام او که زندگیم در جهت اوست، بنام او که زنده به اویم، بنام او که از اویم، بنام او که به اویم، زنده به اویم، زندگیم بخاطر اوست، شدنم در جهت اوست، بودنم از اوست، رفتنم به اوست، یادم اوست، جانم اوست، معشوقم اوست، معبودم اوست، مقصودم اوست، مرادم اوست، امیدم اوست، احساسش می‌کنم با قلبم، با ذره ذره وجودم، با تمام سلول هایم، احساس می‌کنم، اما بیانش نتوانم کرد.

هیهات که ۱۸ سال از عمرم گذشت و هنوز اندر خم یک کوچه‌ام؛ زیرا که از نعمت هائی که پروردگار به من داده سپاسگزاری نکرده‌ام و شرمنده‌ام و بیشتر از همه از نعمت بزرگ خداوند ناسپاس کردم که امام و رهبر و مرجع تقلید روح الله خمینی بت شکن، توفیق نیافتم تا ایشان را از نزدیک زیارت کنم، توفیق نیافتم آن طور که باید در گفتارش تفکر کنم و توفیق نیافتم بیشتر بشناسمش. افسوس و صد افسوس که با او هم عصر بودم ولی از ولایتش بهره نجستم و به فرامینش نیندیشیدم تا راه را بیابم.

به هل من ناصر ینصرونی امام لبیک بگوئیم، انقلاب باعث شد من از لاک خودم بیرون آیم و دور و بر خود را بنگرم و به زندگی از دید دیگری نگاه کنم. آری امام کاری بس عظیم کرد، وی باعث شد دنیا از خواب بیدار شود، انسانیت را دوباره یاد آورد.

شهادت جزء بهترین نعمت‌های خداوند است

پدرم درود بر تو که چونان ابراهیم فرزند خویش را به فرمان خدای بزرگ به قربانگاه فرستادی، بدان و آگاه باش که اسماعیلت هرگز از فرمان باری تعالی سرباز نمی‌زند و مرگ را جز جهاد در راه عقیده درست نمی‌داند، شهادت را جزء بهترین نعمت‌های خداوند می‌داند.

مادرم هرگونه افسردگی و ناراحتی مطمئناً باعث عذاب روح من می‌شود، خوشحال و امیدوار باش. مادرم من پسر خوبی برای تو نبودم امیدوارم مرا عفو کنی،‌ای مادرم تو مثل زینب فرزندی را تربیت کردی و روانه جبهه کردی بعد از شنیدن مرگ من خواهش می‌کنم اشک مریز، به خواهرانم هم بگو در سوگ من اشک نریزند، زیرا امام بزرگوارمان در سوگ فرزندش اشک نریخت، چون می‌دانست رضای خداوند در این امر است.

سیاه نپوشید و عزا نگیرید، خواهرم تو نیز زینب زمان باش و از آنچه هوس کردی بپرهیز و در راه خدا مبارزه کن، برادرم راه خدا بهترین و برترین راه هاست، پوینده و کوشنده در این راه باش. امیدوارم که هیچوقت به من ناکام نگوئید، چون در نهایت کامم را گرفتم که بهترین نعمت هاست؛ و حال خودم؛ چشمانم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند که کورکورانه به این راه نرفتم، دستانم را بیرون بگذارید تا راحت طلبان و دنیا پرستان ببینند که چیزی با خود به آن دنیا نمی‌برم و مشتانم را گره کنید تا کافران بدانند که جسم بی جان نیز نخواهد گذاشت حتی لحظه‌ای آرامش بخود ببینم. خدایا تو را به آن یگانگیت قسم شهیدم کن. وصت نامه من تمام شد. والسلام علیکم و رحمه الله