آش از دستم افتاد و در دلم غوغایی به پا شد

«در حال پخش کردن آش بودیم که خبر آوردند، حیدر قلی پسرم زخمی شده است، آش از دستم افتاد و در دلم غوغایی به پاشد، آن روز هر طور که بود آش‌ها پخش شد، در حالی که حیدرقلی همان روز شهید شده بود و به ما نمی‌خواستند بگویند ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید ترور معلم «حیدرقلی رضایی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۹۲۱۴۷

يکشنبه - ۰۴ خرداد ۱۴۰۴ / 1404 04 March

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «حیدرقلی رضایی»، هشتم خرداد سال ۱۳۳۶، در روستای شنازند از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش رجبعلی، کشاورز بود و مادرش حاجیه‌خاتون نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی جهادسازندگی در جبهه حضور یافت، چهارم خرداد سال ۱۳۶۳، در سومار توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سینه، شهید شد و مزار مطهرش در زادگاهش واقع است.

مادر شهید حیدرقلی رضایی روایت می‌کند: شب قبل از اعزام به جبهه، وسایلی را که در خانه داشت جمع آوری کرد و همه را گوشه‌ای گذاشت و صبح آن عازم جبهه‌ها شد. قبل از اعزام به خیلی از فامیل و دوستانش گفته بود که من شهید می‌شوم.

۱۰ روز بود که از رفتنش به جبهه گذشته بود، فامیل جمع شدند تا برای سلامتی او آش پشت پا بپذیم و پخش کنیم. در حال پخش کردن آش بودیم که خبر آوردند، حیدر قلی پسرم زخمی شده است، آش از دستم افتاد و در دلم غوغایی به پاشد، آن روز هر طور که بود آش‌ها پخش شد، در حالی که حیدرقلی همان روز شهید شده بود و به ما نمی‌خواستند بگویند.