شهید محمود زارع کوهی؛

خدایا! مرا در اوج پاکی به سوی خودت بخوان

شهید «محمود زارع کوهی» در وصیتنامه‌اش می‌گوید: «خدايا تو را شکر مى کنم که مرا به راه راست هدايت فرمودى و مرا جزء سربازان خود قرار دادى و از تو مى خواهم مرا تا مقصد هدايت کنى.» پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد متن کامل وصیت نامه این شهید والامقام را منتشر می کند.

کد خبر: ۵۹۱۶۸۵

دوشنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 29 February

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید «محمود زارع کوهی» 4 آبان 1343 در روستای تنگ چنار از توابع شهرستان مهریز دیده به جهان گشود. پدرش کوچکعلی کشاورز و مادرش بی بی خاور نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی تحصیل کرد. کاشی کار بود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. سرانجام 29 اردیبهشت 1364 با سمت معاون دسته در جاده سقز هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سینه و قلب به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

«بسم الله الرحمن الرحيم - ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون.»
گمان مبريد کسانى که در راه خدا کشته مى شوند مرده اند بلکه زنده و جاويدانند و نزد او روزى مى خورند. (قرآن کريم)
ما راست قامتان جاودانه تاريخ خواهيم بود. (شهيد بهشتى)
بنام الله پاسدار حرمت خون شهدا،  با سلام و درود بر سالار شهيدان حسين (ع) که جانش را فداى اسلام کرد وبا سلام و درود بر مهدى (عج) يگانه منجى عالم بشريت و با سلام و درود بر نايب بر حقش پير جماران خمينى، روح الله  و با سلام و درود بر شهيدان گلگون کفن مظلوم تاريخ و با سلام و درود بر معلولين و با سلام و درود بر خانواده معظم شهدا و ملت شهيد پرور و قهرمان ايران و خانواده عزيزم، اين وصيت نامه را در حالى مى‌نويسم که براى چندين مرتبه مى نويسم و هر بار به مناسبتى آن را عوض کرده ام.

خدايا تو را شکر مى کنم که مرا به راه راست هدايت فرمودى و مرا جزء سربازان خود قرار دادى و از تو مى خواهم مرا تا مقصد هدايت کنى. خدايا بار گناهانم بر بدنم سنگينى مى کند  نمى‌دانم چکنم ولى مى خواهم با ايثار خونم در راه تو بار گناهانم سبک شود. خدايا علاقه اى به اين دنيا ندارم از اين دنيا سير شده ام  مى دانم هر لحظه‌ در اين‌ دنيا بودن بار گناهانم  زياد مى شود مرا به سوى خود فرا خوان. خدايا دوست دارم  موقعى شهيد شوم که گناهى از اين دنيا نداشته باشم، خدايا خطا کردم، گناه کردم، ولى از روى نادانى کردم نمى خواستم  نافرمانى تو را  بکنم ولى به عزت و جلالت قسم مى خورم که خودت مرا ببخشى.  خدايا فقط رضاى تو را مى خواهم از تو مى خواهم مرا راهنمايى کنى و عملى انجام دهم که مورد رضاى تو باشد. و اما چند کلمه اى با شما امت حزب الله و خانواده خودم و برادران و خواهران خود و دوستان و آشنايان دارم. امروز هر لحظه آن آزمايش است  خدا اين انقلاب به ما عطا کرده تا ما را مورد آزمايش قرار دهد پس بياييد با هم از اين آزمايش الهى  موفق بيرون بياييم و شما را وصيت مى کنم  هرگز امام امت و روحانيت را تنها  نگذاريد و همواره يار و پشتيبان آنها باشيد و هرگز آنها را تنها  نگذاريد که اگر تنها گذاشتيد اسلام شکست مى خورد.

برادران و خواهران به نماز جماعت و قرآن اهميت زياد دهيد به نماز جمعه و مجالس شهدا برويد برادران و خواهران دنباله‌ رو مکتب سيدالشهدا باشيد واين جهان مادى را رها کنيد که هر لحظه آن گناه است و مادر مهربان و فداکارم که با رنجها و مشقتها مرا بزرگ کردى چه زنده باشم و چه شهيد شوم نمى توانم جبران زحمات  تو را بکنم ولى  همين بس که در روز قيامت در جلو مادر شهيدان  روسفيد هستى، لحظه هاى رنج تو را به ياد مى آورم و افسوس مى خورم که در مدت عمرم نتوانستم  جبران زحمات تو را بکنم و تو اى پدر قهرمان و دلاورم که با عرق و دست پينه بسته ات  نان به خانه آوردى و مرا بزرگ کردى و از هر دو شما طلب عفو و بخشش مى کنم و از شما مى خواهم از من راضى باشيد و اگر راضى نباشيد خدا هم از من راضى نيست و خونم به هدر مى رود و شما اى خواهر و برادرم از زحمت و تلاش شما  که در خانه شما  بودم و زحمت شما دادم  سپاسگزار هستم و از شما هم طلب عفو مى کنم. اميدوارم  بتوانم جبران زحمات شما را بکنم. از شما خانواده ام مى خواهم در مراسم  تشييع جنازه ام  عزادارى نکنيد و لباس سياه بر تن نکنيد و خوشحال باشيد که اين سعادت نصيب من و شما  کرده است.

و از خواهران و برادرانم  درخواست  مى کنم که ادامه راه من بدهند و راضى نيستم  کسى که با امام  و انقلاب و ولايت فقيه  مخالف است در مراسم تشييع جنازه ام شرکت کند و وصيت مى کنم که  مرا در خلدبرين يزد در کنار گلزار شهدا  به خاک بسپاريد و از همگى شما  التماس دعا و هرکس  که بر مزارم آمد، مى خواهم از خدا  بخواهد که  مرا  بيامرزد. «والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته» تاريخ: 1363/03/19