زندگی نامه شهید دانش آموز «علی‌اکبر حاجی عابدینی» منتشر شد

شهید «علی‌اکبر حاجی عابدینی»، یادگار عباس  و صغرا بیست و پنجم اسفند ۱۳۴۷ در  روستای پارچین از توابع شهرستان پاکدشت به دنیا آمد. او پایان دوره راهنمایی درس خواند. همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، تاثیر آن سال‌های ایثار و شهادت بر روی شخصیت علی اکبر کاملا واضح بود. او در سن و سال نوجوانی، پسری پُر شور، فعال و علاقه‌مند به انقلاب شده بود. همین خصوصیات او را جذب کمیته انقلاب اسلامی کرد. تا آن جا که بیشترین وقت خود را در این نیرو می‌گذراند.

کد خبر: ۵۹۱۶۸۱

دوشنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۴ / 1404 29 February

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «علی‌اکبر حاجی عابدینی»، یادگار عباس  و صغرا بیست و پنجم اسفند ۱۳۴۷ در  روستای پارچین از توابع شهرستان پاکدشت به دنیا آمد. او پایان دوره راهنمایی درس خواند. همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، تاثیر آن سال‌های ایثار و شهادت بر روی شخصیت علی اکبر کاملا واضح بود. او در سن و سال نوجوانی، پسری پُر شور، فعال و علاقه‌مند به انقلاب شده بود. همین خصوصیات او را جذب کمیته انقلاب اسلامی کرد. تا آن جا که بیشترین وقت خود را در این نیرو می‌گذراند.

درس را تا سال دوم دبیرستان ادامه داد و تنها پانزده سال داشت که همراه بسیج سپاه پاسداران به جبهه رفت و پس از چهار ماه به سلامت باز گشت. علی اکبر، بلافاصله پس از مشمولیت، دفترچه آماده به خدمت گرفت و با شور و شعف فراوان، همراه با سپاهیان محمد(ص) عازم جبهه‌های نبرد در جنوب کشور شد.

محل خدمت او، منطقه عملیاتی کربلای پنج بود. می‌گویند شجاعت و تلاش او در این عملیات توصیف ناشدنی بود. تازه از خانواده اش خداحافظی کرده و به جبهه رفته بود که دوباره به خانه برگشت. خانواده علی اکبر اگر چه خوشحال شده بودند،

اما ته دل خود احساس نگرانی می‌کردند. یک روز مادر به طور اتفاقی، در ساک او، چشمش به لباس‌های عجیب و غریبی افتاد. همین که موضوع را با علی اکبر در میان گذاشت،

متوجه شد که علی اکبر قصد دارید حرف را به بیراهه بکشد و حواس او را از موضوع پرت کند، اما مادر اصرار کرد که بگو این لباس‌ها در ساک تو چه کار می‌کند. علی اکبر توضیح داد که این‌ها، لباس‌های ضد حمله شیمایی‌اند. همان موقع بود که خانواده به اهمیت ماموریت و همچنین خداحافظی دو گانه علی اکبر پی برد. عملیات کربلای پنج سومین و البته آخرین عملیات علی اکبر بود. در منطقه شلمچه سربازی مخلص و فداکار در حال حمل و نق مجروحین، با اصابت ترکش خمپاره‌ی لشگر خصم به شهادت می‌رسد. او به وقت شهادت لبخندی بر لب داشت. همه او را دوست داشتند. این شهید گرانقدر بیست و ششم دی ۱۳۶۵ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به پهلو به شهادت رسید. مزار وی در بهشت‌زهرای شهرستان تهران واقع است.

انتهای پیام/